San Vincenzo deel 2: het mindere deel

Voordat je dit leest eerst deel 1 lezen!!!

Dit is het mindere deel van mijn tripje naar San Vincenzo...naast het weer wat niet bijster mooi was, ondanks dat mij zon beloofd was :) was er iets wat uiteindelijk wel lichtelijk de pret heeft weten te drukken: we kregen telefoon van Paolo met zogenaamd goed nieuws: er was een appartement voor ons (= Claire, Letizia en ik) gevonden, vanaf 6 mei in Santa Maria della judgement ofzoiets (dit is een vrije vertaling, kan namelijk de Italiaanse naam niet onthouden!). Voor mij en Claire was dit eigenlijk weinig goed nieuws, en das eigenlijk nog zacht uitgedrukt, het is eigenlijk ronduit k*t, om het maar even plat uit te drukken! Betekent namelijk dat we verhuizen naar een dorp met:
- alleen maar huizen
- een dorp dat niet eens groot genoeg is om op een kaart te staan
- zonder trein
- zonder fatsoenlijke busverbinding
- de weg ernatoe is onmogelijk te nemen zonder auto, dus fietsen kan ik ook vergeten, waardoor ik dus lekker geisoleerd zit
- het ligt aan de andere kant van de berg waar internet en tv-ontvangst niente is
Feitelijk is het een dorp in de categorie: 6 huizen, 3 auto's, 5 schapen en koe...met andere woorden: een verdomd gat!

En dit is alleen nog maar het dorp, nu komt het appartement. Er is gezegd: we hebben een mooi appartement voor jullie gevonden, 3 kamers, 2 badkamers, keuken, woonkamer, zelfs open haard (jaja, toe maar toe maar) maar....GEEN MEUBELS! Get the picture?! Er wordt verwacht dat we per 6 mei verhuizen in een appartement zonder meubels, maar ook hier hebben de 'slimme' mensen van Bagni di Pisa iets op gevonden: we geven de meiden gewoon oud hotel meubilair. We krijgen ieder dus: een bed (is wel handig denk ik), een bureau met stoel (die in het hotel staan is al 3x niks, ga maar na hoe de oude zijn) en een frigobar. En de frigobar is dus uiteraard om geld te besparen op een fatsoenlijke ijskast. En daarnaast de keuken, krijgen we ook borden, bestek, bekers, enz. of moeten we maar gewoon met onze handen eten op de grond?!?! Ik vraag me af hoe de mensen het hier voor elkaar krijgen, zomaar zeggen jullie moeten verhuizen naar een godsvergeten gat zonder rekening met ons te houden. En toegegeven voor mij hoeft het allemaal niet zo erg te zijn, ik moet alleen kijken hoe ik mijn vrije dagen ga invullen en ik wordt ineens gedwongen de werktijden van Claire of Letizia te volgen (wat betekent van 7.00-15.30, 15.00-23.30, 10.30-19.00). Bovendien als zij vrij hebben gaan ze naar huis, waardoor ik dus alleen in die toko zit, maar goed hier moet ook wel iets van te maken zijn. Voor hen is het zo ongeveer uitzichtloos: ze worden gedwongen de auto te nemen, wat allemaal extra geld kost en ze verdienen al niet zoveel, ze betalen waarschijnlijk dalijk voor de inrichting van een appartement wat niet van hen is, ze krijgen waarschijnlijk nog meer stagiares over de vloer waarvan ze niet weten of die er wel bij passen, enz. Voor hen heeft het alleen nog maar meer nadelen.

Maar goed uiteindelijk hebben we het maar te accepteren, het contract is al getekend en was enigzins zover dat ik het kon accepteren, doen ze nog weer even stunten. De verhuisdatum was officieel 6 mei, kom ik vandaag terug in het hotel, hebben ze mijn kamer al vanaf 3 mei verkocht: waar gaat Anja nu slapen is de vraag. Ik was al op zoek naar een kartonnen doos om in te gaan slapen, temperaturen 's nachts zijn niet zo heel laag, dus waarom niet. Nu hoor ik net van Claire dat ik waarschijnlijk bij Giovanna ga slapen, maar dit weet ik nog niet zeker, ook dit zal waarschijnlijk ook zo maar kunnen veranderen. Wat is het leven toch mooi in bella Italia, of niet....laten we hopen dat er iets van te maken is, want anders worden het nog 3 lange maanden!

Ciao

San Vicenzo deel 1: het leuke deel

Zoals vorige week al aangekondigd zou ik deze week met Claire meegaan naar haar huis in San Vincenzo. Ze hebben appartementen waar ik dus mooi kon verblijven, omdat er momenteel niemand in zat. Dus woensdagmiddag na mijn tussentijdse evaluatie vertrokken, waar ik overigens een 8,5 gemiddeld voor had(!), hals over kop vertrokken om de trein van 4 uur te halen. Uiteindelijk waren we om kwart over 6 in San Vincenzo. We werden opgepikt door Claire's vader om naar haar ouderlijk huis te gaan en daar te eten. En je raad nooit wat ik kreeg: pasta! Maar wel echte home-made pasta, die uiteraard beter is dan de pasta in het hotel! Hun huis is echt ongelofelijk! Echt supermooi, en dan hebben ze bij het huis nog 4 appartementen die ze verhuren, ook allemaal supermooi ingericht. Er staan foto's van de appartementen op hun internetsite die bij mijn links staat (Podere val di Gori). Het is echt zo veel anders dan huizen in Nederland. Veel mooier en de tuin was helemaal geweldig, die hebben een lap grond erbij liggen van weet ik niet hoe groot. Met allemaal olijfbomen, en met de olijven maken ze zelf ook nog olie! Toen hebben we een stuk door de tuin gelopen en ik kon er maar niet bij met mijn hoofd dat dat allemaal van hun was. Ik heb de hele weg gevraagd: 'is dit echt allemaal van jullie?' wat Claire wel grappig vond geloof ik. Maar het is echt ongelofelijk als je het ziet. Komen wij met ons kleine tuintje, hun hebben een tuin zo groot als heel Kunrade zo ongeveer! Naast de 4 appartementen bij hun huis (en ze zijn er nog 1 aan het bouwen) hebben ze ook nog een appartement in het centrum van San Vincenzo. Het is eigenlijk een enorm herenhuis, wat van oma was, waarvan ze de 1e etage hebben omgebouwd tot (enorm) appartement. Daarnaast hebben ze nog een 2e etage waarvan ze 2 appartementen willen maken, maar de geldstroom is momenteel even opgehouden, dus dat is nog allemaal een bende. Maar het is ongelofelijk wat een huis dat is. Het heeft de grootte van een hotel zo ongeveer, ongelofelijk! Ik heb echt mijn ogen uitgekeken daar. Claire kon het maar niet geloven dat ik het allemaal zo ongelofelijk vond, maar zij weet natuurlijk niet beter. Heb haar ook gezegd dat als ze ooit naar Voerendaal komt om mijn huis te zien, dat ze dan wel snapt waarom ik het allemaal zo ongelofelijk vond!

Wij hebben met ze 2en in het appartement in het centrum geslapen voor 3 nachten. San Vicenzo is niet zo heel groot, maar is volgens mij, vooral in de zomer, heel gezellig. Het appartement ligt precies aan de hoofdstraat, dus is echt midden in het centrum. En er is natuurlijk de zee, al hadden we dus de pech dat het weer ons in de steek liet (ook in Toscane kan het schijnbaar heel hard regenen). Claire had vantevoren gezegd dat de zon altijd scheen in San Vincenzo, maar dus helaas niet als ik er ben. Maar ach ja, mocht de pret niet drukken, ik heb het erg gezellig gehad. Ben toch nog even in de zee geweest, al was het alleen maar met mijn voeten, maar voor het idee he! Ik ga gewoon nog een keer terug als het mooi weer is, dat ik echt lekker op het strand kan liggen en in de zee kan zwemmen!

Uiteindelijk was er wel iets wat de pret kon drukken: we kregen ineens het bericht dat we moesten verhuizen :( ---> zie San Vicenzo deel 2

Florence en Livorno

Na vrijdag cultuur te hebben gesnoven in Siena was zaterdag Florence of zoals ze hier zeggen Firenze aan de beurt. Natuurlijk DE cultuurstad van Toscane, waar je op elke straathoek wel iets 'van-voor-je-tijd' tegenkomt. Eerst een uurtje hobbelen in de trein en dan gezellig met paps en mams cultuur snuiven. Overigens een retourtje Florence kost 10 euro!! Hoezo goedkoop? En het treinverkeer is nog goed geregeld ook, kunnen zij bij de NS nog wat van leren. Eerst ergens een plattegrond gekocht en toen zo'n beetje op goed geluk gaan rondlopen, kwamen we uiteindelijk bij de Dom, de belangrijkste kerk in Florence. Helaas waren we niet de enige....Maar de kerk was zeker de moeite waard! Kan het moeilijk beschrijven, het is echt iets wat je zelf gezien moet hebben. Is eigenlijk met de hele stad. We hebben zoveel mogelijk proberen te zien en met voor mij het hoogtepunt Piazza Vecchio (of iets in die richting dan). Een groot plein met allemaal beelden, echt supergaaf om te zien. En dan een gebouw dat een soort gallerij vormt waar ook allemaal beelden in staan, onder andere Leonardo Da Vinci. Toen ik dat beeld zag dat ik eerst dat het de Bob Marley van de oudheid was, zag er een beetje zo uit, maar toen zag ik dat het dus Leonardo was...ach ja moet kunnen. We hebben veel gezien in Florence, maar zeker nog niet alles. Ik ga denk ik nog een keer terug, want het is echt een stad waar je eigenlijk 3 weken zou moeten blijven om alles te kunnen zien. En aangezien ik hier nog 3 maanden zit, moet een retourtje Florence nog wel een keer kunnen!!

Zondag richting Livorno, een havenstad met veel winkels. Maar ja het was zondag dus alle winkels sowieso dicht (niet dat ik dat nou erg vond...). Enige oude wat in Livorno staat is een vesting, waar we dan ook maar in zijn gegaan. Was wel aardig om te zien. Hebben ook nog door de haven gebanjerd waar een expo ofzo aan de gang was. Allemaal kraampjes met allerlei dingen te koop voor onder andere 'de boot' en stonden ook lui van de marine om mensen te werven. Was wel aardig om te zien, alleen was het er ook wel erg druk en warm. Uiteindelijk zijn we weer terug gelopen en hebben we bij een bar een cappucino gekocht. Zou je zeggen das informatie daar kunnen we niet echt wat mee, das waar, maar wij dachten we nemen een cappucino om mee te nemen, kunnen we lekker in het zonnetje zitten. Meestal krijg je dan van die piepschuimen bekers, maar hoe anders was het hier. Dus ik 3 cappucini da portavia besteld, kregen we cappucino in een flesje waar eerst vruchtensap in had gezeten! Hoezo apart?!?! Je maakt wat mee met die gekke Italianen. Wij dus met een flesje cappuchino in de zon gaan zitten, maar de koffie smaakte wel goed!! Door het dagje Livorno heb ik inmiddels ook een beetje kleur gekregen :D

Daarna weer de trein terug naar Pisa genomen en daar, vraag me niet hoe we er op kwamen, moest ik ineens voor een zwarte, nette broek voor het werk kijken...alle winkels die open waren doorgesjeesd, maar uiteraard niks gevonden. Tot (ook uiteraard) mijn ergenis...daarna nog wat gegeeten en toen ben ik weer richting SGT gegaan. Gister gewoon gewerkt en vandaag ook, vanavond naar Pisa om te eten met mijn ouders en dan morgen ook weer gewoon werken. Ik heb het echt nog niet zo makkelijk hier!

Ciao

Meet the parents...

Afgelopen woensdag, 10 over 3, Pisa airport: arrival of the parents! Alles was goed, en om 4 uur ongeveer gearriveerd in het hotel. Toen moest ik uiteraard in mijn beste Italiaans verkondigen dat zij een reservering hadden en dat ging nog goed ook. Het hotel zag er netjes uit en wat ik ervan begrepen heb is het een goed hotel met goed ontbijt, alleen is het beetje jammer dat er om kwart voor 1 's nachts een vuilniswagen langskomt! Maar hey, je kan niet alles hebben he! Daarna nog een snelle tour door Pisa: Anja, die toren staat echt scheef!
En ze toen netjes achtergelaten en teruggegaan naar het hotel. Donderdag moest ik gewoon werken, maar wel afgesproken dat ze langs kwamen om iedereen in het hotel te ontmoeten en te kijken waar ik de afgelopen 7 weken heb geleefd. Heb ze aan iedereen voorgesteld en rondje door het hotel gedaan. En geloof dat het ze wel beviel allemaal, ze vonden dat ik het wel goed getroffen had en hebben ze natuurlijk wel gelijk in: ik mag absoluut niet klagen!

Vandaag vrij gevraagd en stond een trip naar Siena op het programma. 2 uur met de trein, dus is nog een stukkie, maar het schijnt echt de moeite waard te zijn en dat was het ook! Eerst wat problemen met de trein die vertraging had, het overstappen ging gelukkig wel goed en ook de bus naar het centrum van de stad ging helemaal goed. Toen door Siena banjeren, echt een middeleeuws dorp, met hele hoge gebouwen alles dicht op elkaar gebouwd, met een fantistisch mooi plein in het midden (alleen een beetje jammer van al die anderen toeristen, maar goed). Ik als uber-toerist met videocamera en fototoestel rondgelopen en uiteraard in de kathedraal waar je niet mocht fotograferen en filmen toch lekker gefilmd en foto's gemaakt (ik was overigens echt niet de enige!). De kathedraal was erg indrukkendwekkend, met zwart en wit marmer, erg speciaal om te zien, alleen was de voorkant helemaal afgedekt omdat ze aan het restaureren zijn. Heb ik dat, kom ik eens in Siena is hét mooiste gebouw van de stad dichtgetimmerd! Maar konden er wel in en moeders heeft een kaarsje gebrand en zoals altijd komen daar problemen van! En jawel hoor, komen we buiten begint het te regenen en onweren! Nee lekker is dat. Toen wilde we richting het busstation lopen, zijn we compleet de verkeerde kant op gelopen, en nee ik was niet diegene die de kaart aan het lezen was...weer helemaal terug. Daar netjes gevraagd welke bus we moesten hebben naar het station en die stond meteen klaar....dachten wij...of misschien ook niet, het duurde wel erg lang voor we bij het station waren en we reden ook een compleet andere weg terug, steeds verder van Siena weg...na 20 min. maar eens gaan vragen, had die stomme buschauffeur ons de verkeerde bus gewezen, zaten we in een bus naar de middle of nowhere. Gelukkig zou hij wel weer teruggaan naar Siena, dus we moesten gewoon wachten. Uiteindelijk komen we bij een camping, staan we 5 minuten stil en gaan we dezelfde weg weer terug. Uiteindelijk een uur voor de katse-k*t in die bus gezeten, maar hey zo zie je wel nog eens wat van de omgeving :S Uiteindelijk weer terug in Siena, toen gevraagd welke andere bus we moesten hebben, wijst hij ons eerst de verkeerde bus, maar hij kwam gelukkig wel terug om te zeggen dat we die andere bus moesten hebben, dus uiteindelijk eind goed al goed (maar geen kaarsjes meer branden!). Toen weer terug richting Pisa Centrale. Je komt overigens langs plaatsen waarvan je denkt heet dat echt zo?? Ik noem: Poggibonsi! Ja ik weet het, lijkt net een naam voor hondenvoer, maar het is toch echt een plaats!!

Morgen staat een trip naar Firenze (= Florence) op het programma. Weer uber-toeristje uithangen uiteraard. De foto's van Siena, Florence en zondag van Livorno en Marina di Pisa komen later volgende week. Hier moeten jullie het voor nu mee doen. Volgende week een drukke week, eerst ouders weer uitzwaaien dan ga ik 3 dagen met Claire mee naar huis, naar San Vincenzo (zon, zee en strand!) en dan de week erop de platzen op bezoek..druk, druk druk dus!

Ciao

Cambiare en deadlines!!

Ben vandaag mijn kamer uitgegooid..nou ja niet echt eruit gegooid, ze hebben me vriendelijk maar toch dringend verzocht om voor een weekje te verhuizen naar kamer 118, in de dependance..oftewel het slechte deel van het hotel. Kamer is op zich wel aardig, maar de badkamer is zo verschikkelijk klein: een douche, een bidet, een toilet en een wastafel op 4 vierkante meter! De douche is een beetje te vergelijken met die in het kraakpand waar ik samen met Claudia ben geweest in Londen: een badkamerkast! Verschil is alleen dat dat een 2 sterren hotel was en dit toch echt 4 sterren heeft..maar heeft het dus niet verkregen op basis van de badkamer! Pluspunt van de kamer is dat ik nu een groter bed heb; een anderhalf pesoons bed ofzoiets. Kan ik eindelijk ook eens wat jongens mee naar mijn kamer meenemen :P
Ander voordeel is dat ik nu naast Claire zit en 2 deuren verder zit Letizia, dus dat is wel gezellig. Een echte meidengang dus..in ieder geval voor de komende week, volgende week verhuis ik waarschijnlijk weer gewoon terug naar 128. Een heel gedoe dus. Vooral ook het inpakken, alles maar in mijn koffer gepleurd, die uiteraard niet dicht ging zonder er op te gaan zitten, en 10 minuten later weer alles eruit gehaald! Casino, maar ik ben verhuisd!

Gister en vandaag keihard moeten werken, jaja geloof het of niet, maar ik heb echt iets uitdagends gedaan. Gister van 8 in de morgen tot half 9 's avonds gewerkt...samen met de baas een presentatie voor Grotta Giusti (een ander hotel van de overkoepelende organisatie) in elkaar gezet. Om half 9 waren we daar dus mee klaar, maar er moest er nog 1 gemaakt worden voor Fonteverde. En het mooie was, beide waren nodig voor vandaag 3 uur. GG was dus zo goed als af, maar voor FVT was er nog helemaal niks en een deel van de gegevens die nodig waren, waren ook niet beschikbaar...lekker makkelijk werken dus. Maar er was nog een probleem: the man with the glasses moest 's ochtends om 10 uur naar een meeting in Firenze en om 3 uur dus daarna de presentatie geven. Kortom: of Anja even de presentatie voor FVT in elkaar wilde zetten. Dus weer om 8 uur begonnen met de gegevens die er wel waren om daarna te bellen voor de gegevens die nog nodig waren, met als antwoord: ik stuur je ze snel...dus wachten, wachten, wachten en o ja, nog even wachten...uiteindelijk, hou je vast, kreeg ik de ontbrekende gegevens om 14.40 (ja je leest het goed, 14.40!! 20 minuten voordat de presentatie gegeven moest worden). Dus ik als een gek nog geprobeerd om de gehele presentatie af te krijgen, maar dat was uiteraard onbegonnen werk. Had het toch nog redelijk voor mekaar vond ik zelf, maar ik weet niet in hoeverre de baas dat ook vond...maar goed, ik heb mijn best gedaan kon er ook niks anders van maken hoor! Door de stress ook weer ontzettend last van mijn buik, echt fijn werken zo...maar ik moet niet klagen heb eindelijk iets constructiefs gedaan!!

Vanavond met Letizia naar centro commerciale en gelato eten en voor de rest beetje relaxen en lekker slapen in mijn grote bed :D

Ciao

Shopping with Claire...

Deze is post in het Engels, zodat Claire het ook kan lezen (had het haar beloofd) en aangezien een hele post in het Italiaans me toch nog net even te ver gaat en jullie bovendien geen Italiaans begrijpen houd ik het maar op Engels!

Today was biggest adventure up till now: going shopping with Claire for a present! Had to go to a whole lot a trouble to actually be able to go, but was it was worth it!!
Finally I was supposed to be doing something substantial, actually got an assignment and then Claire wanted to go shopping. Every other day would have been fine, but she had to go today because something was being hold aside for her. (Please don’t ask what :D ) So I had to ask the big boss if I could leave early. He asked me to make a spreadsheet for some numbers, but the actual numbers weren’t available, which isn’t that convenient if you need to finish the spreadsheet before Thursday. Anyway he was calling to get the numbers and he thought he would be able to get them in the afternoon. So I had to make a choice: wait for the numbers, or leave early, with a chance that the numbers would arrive and I couldn’t do the assignment (bad impression on the boss I think!) I waited but in the end he didn’t manage to get the numbers, so we could go shopping!

And as you all know I’m not really a shopping kind of girl, actually not a shopping person in general, but hey shopping with others is okay, just as long as I don’t need to buy anything! We went to Pisa by train, very scary! You think Dutch trains are rubbish, try going in an Italian one. But as SGT station does not have a place to buy a ticket and we didn’t see anyone on the train we traveled for free. Not that it makes such a big difference paying 1 euro, but still…First we went to the shop where Claire’s brother works to say hello and then on our way to the store to buy the present. The store wasn’t that easy to find, but we found it. Had to walk miles as well…I’m really not used to do any active things any more, so when I get back basketball practice will probably be even worse then before! No more go Anja!! Anyway bought the present but now there had to be a card to go with it. So we had to find a card…apparently there aren’t any proper card shops in Pisa so we ended up in a book shop, where she bought the card and I ended up buying a English book..Italian books are still a bit too much for me, even the little children’s books, so I just stick with English. The book’s called the other side of the story, and it’s basically easy to read and requires no thinking at all!! So I thought she’s got everything, we can relax now, but there was 1 last thing we needed to get: chocolate eggs for Easter. And of course it’s nearly Easter so there are a lot of Easter eggs, so you would think that’s not really a problem, but try buying eggs with Claire…it will become a problem!! I already noticed that she has quite a specific taste, not very easy choosing things, but hey with eggs you can’t really choose can you? An egg is an egg. But how wrong was I !!! She dragged me all over Pisa to find eggs!! And the longer it took for us to find the right ones and the nearer it got to closing time the more upset she got! She desperately wanted the present to be perfect, even tough I tried to explain that it was fine and that nothing is perfect really. But she had to find the perfect chocolates to go with the present. So (thank god :D) in the last shop we found the chocolate she wanted. At least sort of…because she wanted 2 blue and 2 orange ones, but there was only 1 orange one left. O dear: trouble! There was a box full of already prepared orange ones, so she wanted one from the box, but the lady of the shop didn’t agree. So they actually ended up arguing about the chocolate! How cool is that! In the end Claire had to give in, because this was her last hope, so she had to settle for 3 blue ones and 1 orange one. After we left the shop I really had to laugh! I’ve never seen anyone arguing with a shop keeper over chocolate before, but it definitely made my day! And she was just really upset about the fact that she didn’t have 2 of each, which I thought to be very very funny. For her of course it wasn’t, but as you might understand I couldn’t stop laughing and making fun about it. It was really an eventful afternoon!

Though tomorrow I have to start working earlier and work longer as well, but it was really worth it! Claire, I really had fun, next time you’re going out to buy a present, please please take me with you :D

Ciao

Het fenomeen zebrapad in Italie

Ik wilde jullie toch even op de hoogte stellen van: het fenomeen zebrapad in Italie.

Ik ging na het eten weer voor mijn dagelijkse passeggiata door wereldstad SGT en kon er niks aan doen dat ik me ging afvragen bij het zien van een zebrapad (ze hebben hier aardig wat zebrapaden) : WAAROM??? Het is niet zo dat als je er voor gaat staan dat ze dan stoppen ofzo, nee het liefst geven ze nog even extra gas! Ik vraag me af of ze uberhaupt weten wat die witte strepen op het wegdek betekenen. Wij willen in Nederland nog wel eens klagen dat mensen maar doorjakkeren bij een zebrapad, maar das echt niks vergeleken bij hier. Gister dacht ik even dat iemand het begrepen had waarom die strepen er staan, maar de rij voor het stoplicht was zo lang dat hij gewoon moest stoppen en dat bleek toevallig net voor het zebrapad! Italianen en autorijden: slechte combinatie!

Heb vandaag overigens gepraat met de nieuwe baas (the man with the glasses) en het lijkt nu echt wat te gaan worden. Hij wilde graag samen naar zaken kijken, onder andere economische gegevens bekijken, en geloof dat hij oprecht wil dat ik hier wat leer. Dus moet dalijk ineens nog hard gaan werken hier. Maar goed is beter dan de hele dag beetje stomme kopietjes maken en nietjes uit verkeerde aan elkaar geniete papieren halen..jaja het leven van een stagiare gaat echt niet over rozen :S

Ciao

Hospital!

O dear, how sad...One minute you're alive and kicking and enjoying the Italian way of life, the other moment you're sitting in the ER of Pisa Hospital! The stomachache started on Monday afternoon after lunch, so of course my first thought was: they're actually trying to poison me now with their food! But turns out that there was nothing wrong with the food. The stomach got worse and worse, resulting in a sleepless night on Tuesday. So Wednesday morning I went to the doctor at the wellness centre to let them check me. They couldn't really find anyhting, but as I was still in a lot of pain so the advised that I should go to the hospital, to be sure that nothing was wrong. So I went :(
Apparently you have to see every aspect of a town when you're a tourist, but this was definitely not my favourite experience up til now. Had to wait for an hour at the ER and then they took some blood..well actually a lot of blood, for examinations. Then the doctor did some examinations and then I had to wait for the echo..well the good news is at least I'm not pregnant!! And for the rest everything was good as well, so it remains a mysterie what's wrong with me. But eventhough everything was ok, I still had a lot of pain so they gave me some kind of fluid to ease the pain and gave me painkillers. At the moment I'm sort of alive and kicking again, still on the painkillers though, but everyhting will be completely fine soon, so I can start to enjoy the Italian way of life again!

Ciao

Piccolina in Opidale

Ciao tutti! Nou dat was me het weekje wel weer. Zo ben je nog alive and kicking en zo zit je op de eerste hulp in het ziekenhuis van Pisa. Ja als toeristje moet je schijnbaar alle plekken bekijken :S
Begon maandag met buikpijn, dacht eerst dat het het eten was (verdomde pasta), maar dinsdag was het erg nog steeds en erger, dus de hele dag op bed gelegen, zonder verder beter te worden. Dinsdagavond/nacht werd het helemaal erg. Heb uiteindelijk bij Claire op de kamer geslapen, nou ja geslapen, wakker gelegen, vanwege de pijn heb ik geen oog dichtgedaan. Toen ben ik woensdagochtend naar de dokter in het wellness centre geweest. Die kon ook niet echt zien wat het was, dus ik moest voor de zekerheid maar naar het ziekenhuis voor een echo. Nou daar zit je dan in een vreemd land, met mensen die je niet verstaan, die je niet goed kunt uitleggen wat je nou precies hebt, niet echt mijn favoriete ervaring tot nu toe. Na 3 kwartier wachten mocht ik naar binnen en toen hebben ze bloed afgetapt (3 buisjes, de vieze bloedzuigers!), toen heeft de dokter wat op mijn buik gedrukt en toen wachten op de echo. En het goede nieuws: ik ben in ieder geval niet zwanger :D (Zo'n echo is wel een aparte ervaring trouwens, en die gel die ze op je buik smeren is idd heel koud!) En beter nog alles was goed met alles in mijn buik! En ook mijn bloed was prima in orde, dus is het is soort van mysterie wat er nou precies is/was. Heb toen infuus gehad voor de pijn en pijstillers, dus ik zit nu lichtelijk onder de pillen, maar het gaat beter en beter. Heb in ieder geval niet meer zoveel pijn. Ben weer half alive and kicking!

De geruchten rondom het appartementje waar ik naar zou moeten verhuizen heeft nog geen gevolg gekregen. Ik moet zondag wel verhuizen naar een andere kamer, omdat een congres het hele hotel heeft afgehuurd. Dan verhuis ik van 128 naar 11 voor 3 nachten, om vervolgens naar 119 te verhuizen voor 2 nachten. En daarna waarschijnlijk weer terug naar 128. Heel gedoe dus, maar hey het houdt me bezig. En als het goed is krijg ik vanaf maandag echte begeleiding, dus alles is weer helemaal goed hier. Hopelijk is mijn buik ook weer snel de oude, dan is het helemaal mooi. Ga nu maar weer eens wat eten, maar denk maar geen pasta!

Ciao

Geruchten, geruchten en een klooster

Zo zeg dat was me het weekje wel weer! Weer gezellig de hele week bij de receptie gehangen waar het een steeds grotere bende lijkt te worden. Niet dat ik me er wat van aantrek, ik doe de dingen die ik moet doen en kan doen, en de rest zoekt het maar uit. Vrijdag is de manager vertrokken en vanaf maandag komt begint de nieuwe, met andere woorden stress alom. Iedereen is zo ongeveer van functie veranderd, dus niemand weet precies wat hij nou moet doen, het is, zoals ze in Italie zeggen: casino! Oftewel 1 grote middeleeuwse bende! Iedereen hangt met iedereen in de haren, echt gezellig hoor :D

De geruchten vliegen hier ook in het rond, het laatste gerucht waar ik daadwerkelijk wat mee te maken heb is dat ik misschien moet gaan verhuizen!! Ze willen mijn kamer ook kunnen verkopen, net als die van Claire en Letizia, dus zijn ze momenteel op zoek naar een appartement in de buurt waar wij dan zouden moeten gaan wonen. Ze willen alle kamers vrij hebben en geen personeel meer onder brengen in het hotel, maar dus in een appartementje in de buurt. Nou heb ik dus uit betrouwbare bronnen vernomen dat in San Giuliano Terme niet snel iets te vinden is en als er al iets te vinden is, is het hardstikke duur. Dus in de buurt kan hier zijn, maar zeer waarschijnlijk ook 10 kilometer verderop! Wat niet handig is lijkt me. En nog verder het zou voor 20 april moeten gebeuren! Het is hier echt casino!

Vandaag naar Cortesia di Calci (ofzoiets) geweest. Een klooster in Calci kilometer of 8 van SGT vandaan. Dus ik uiteraard op mijn fietsje daarheen. Echt bizar, als je hier zegt ik ga op mijn fiets naar bijvoorbeeld Pisa verklaren ze je al voor gek, niet omdat ik zeg dat ik een fiets heb, maar vanwege het feit dat ik hem ook gebruik! Ze doen hier alles met de auto, ze zijn gewoon lui! Maar goed ik dus gister instructies gevraagd, hoe kom ik daar, want zoals jullie weten je moet me maar geen kaart geven want dat helpt toch niet. Dacht mondelinge instructies zijn misschien beter en het heeft enigzins geholpen, ben maar 1 keer fout gereden! En mooiste is nog ik reed fout omdat ik het bordje Cortesia di Calci volgde! Dat geloof je toch niet! Volg je het bordje, wordt je compleet het bos ingestuurd! Italianen kunnen ookal geen weg aangeven. Dus uiteindelijk 45 minuten erover gedaan om daar te komen. Wat blijkt is het een klooster en een natuurhistorisch museum. Dus ik dacht ben niet voor niks hierheen gefietst nou ga ik en het museum in én doe ik de rondtour door het gebouw. Dus eerst het museum in, wel aardig, wat mineralen en opgezette beesten, en ook skeletten van walvissen, was wel gaaf. Skelet van een blauwe vinvis, echt enorm! Daar uurtje in rondgebanjerd en toen aangemeld voor de rondtour. Klooster was net 1 groot schilderij, het hele gebouw zat vol met fresco's (heb er helaas geen foto's van, mocht geen foto's maken) echt gaaf om te zien. Het enigste wat beetje jammer was was dat de gids alleen Italiaans ratelde. Met de nadruk op ratelde, want die gast was echt niet te volgen! En hij maar de hele tijd vragen, begrijp je het?? Wat denk je nou zelf ouwe gek?! Tuurlijk niet. Maar goed mocht de pret niet drukken. Waren er ook ineens nog een paar illegale bezoekers, die waren gewoon naar binnen gelopen zonder te betalen, dus die gids helemaal flippen! Je maakt wat mee op zo'n rondleiding in een klooster. Na een uurtje alles gezien en kon ik weer op mijn gemak huiswaarts keren. Snel een ijsje gekocht en toen nog even in het zonnetje zitten lezen. Wat heb ik het zwaar hier :D

Ciao