Update vanuit Canada deel 2

Nou deel 2 van de update duurde ff omdat het internet niet mee wilde werken. Had alles al getypt viel het internet weg, waardoor ik dus alles ineens kwijt was. Beetje balen, maar ja nu heb ik even de tijd om deel 2 te schrijven omdat Jemma nog aan het werk is. Hoef dus nog even niet verplicht een koud biertje te drinken :P Dat komt dalijk wel, nu de update vanaf dag 10!

Dag 10: Clearwater en Wells Gray Provincial Park. Ok Clearwater dus. Clearwater was waarschijnlijk het allergrootste gehucht waar we geweest zijn, want ongelofelijk maar waar, daar hadden we helemaal geen bereik met de mobiele telefoon. Nou had je dat sowieso de helft van de tijd niet, maar daar was dus echt helemaal dood. Weet niet eens meer of ik dat al verteld had, maar ja, krijgen jullie even dubbele info. De 2e dag in WGPP zijn we wat minder ' toeristische' dingen gaan doen. Eerst zijn we naar Ray Farm geweest, een ruine van een pioniersfamilie die daar 14 jaar heeft gewoond. Vraag me niet waarom, want was echt in de middle of nowhere, met geen faciliteiten en beren e.d. in de voortuin, maar ze vonden het er schijnbaar leuk. Was op zich wel interessant om te zien. Vanuit daar zijn we een stuk gaan wandelen, een rondje van 4,1 km midden door het bos en een stuk langs de rivier. Erg leuk, maar ook wel een beetje eng omdat je toch in het territorium van beren loopt. Niet dat de kans heel groot is dat je er eentje tegenkomt maar het kan wel, dus ja je bent toch een beetje op je hoede zal maar zeggen. Na de wandeling die helft van de tijd ook flink hiken betekende naar Trophy Mountain gegaan. Boven op de berg zou je een heel mooi bloemenveld kunnen zien, zoiets als heidi in de Alpen. Maar om daar te komen moesten we eerst 15 km met de auto over een gravelweg, veel hobbels en kuilen, dus deden er 40 minuten over om boven te komen en daarna moesten we nog 2 kilometer lopen. Dat was echt afzien, niet vanwege het lopen/hiken, ook niet vanwege de warmte, maar vanwege de beesten daar. We werden compleet lek gestoken door alles wat zoemde. Uiteindelijk konden we beide 20 bulten of meer bijschrijven..niet heel relax dus. Maar het uitzicht was het dan wel weer waard, gelukkig!

Dag 11: Trip naar Jasper in provincie Alberta! Deze dag zijn we de provincie British Columbia uitgegaan en Alberta ingereden. Om een idee te geven van de grootte van Canada: met het overgaan van de grens ging het horloge ook meteen een uur vooruit!! Beste was dat we ookk richting de Rocky Mountains gingen! Die omgeving is echt super super super!! Kwamen ook langs de hoogste berg: Mouont Robson (3954 meter). Best een aardig heuveltje dus. We gingen op weg naar Jasper dat dus midden in het Jasper National Park ligt en als het goed is zouden we Jemma treffen in Jasper. Dat ging uiteindelijk niet helemaal zoals gepland, maar uiteindelijk hebben we dr toch gevonden! Jasper zelf is enigzins nog een dorp, met een echt towncentre gelukkig. Ligt tussen de bergen, kunt zo Mount Robson o.a. zien. En ik zit hier nu 's avonds op het terras van de Jasper Pizza Place en kijk hoe de zon ondergaat achter de bergen, niet heel vervelend dus!

Dag 12: Jasper en JNP! Omdat we maar 1 dag in Jasper hadden (althans pa aangezien ik er nog 10 dg mag verblijven) moesten we die eerste dag meteen alle highlights doen. Dat werd dus Maligne Canyon en Maligne Lake, beiden zijn enorm toeristisch. Hoe raar het ook is in een park van weet ik niet hoe groot, was het daar daadwerkelijk druk, met toeringcars en alles erop en eraan. Doet dan toch een beetje af aan het idee in een natuurpark te zijn. De Canyon was niet heel bijzonder, het meer was wel erg mooi. Is het grootste meer van de Rockies en heeft een lengte van 28 km! Dus we zijn het maar niet overgezwommen. In het park wel nog wat wildlife gezien: eerst 3 bergschapen, daarna nog een cariboo en wat herten en finally wel heel speciaal: een berin met 2 kleine beertjes. Zit bovendien nog een verhaal aan vast. We kwamen in een wildlife-jam en dachten in eerste instantie dat het was vanwege die 2 bergschapen, maar konden het vanuit de auto niet zien, omdat het in de greppel naar beneden was. Stonden zeker stuk of 25 man te kijken, dus toen ben ik ook maar uitgestapt om even te kijken. Overigens wordt overal gezegd dat je niet mag uitstappen en minstens 50 meter afstand moeten houden, wat wij dus in principe altijd hadden gedaan alleen deze keer niet. Dus ik kijken, zitten daar 2 beertjes bessen uit een struik te halen. Zo schattig!! Maar ja, je weet ook dat als er 2 kleine beertjes zijn dat mamabeer ook in de buurt moet zijn en die liep dus idd 15 meter verderop. Dus ik heb 2 foto's gemaakt en ben terug de auto in gegaan, maar die andere mensen blijven dus allemaal staan alsof ze in een dierentuin naar beren aan het kijken zijn. Die beesten zijn wild en zijn gevaarlijk. Je wordt niet voor niks overal gewaarschuwd! Maar ja, we weten allemaal hoe toeristen zijn he! Na de encounter met de beertjes zijn we doorgegaan naar Mount Edith Cavell. Dit is ook 1 van de hogere bergen in de omgeving en tegen de bergwand ligt de Angel Glacier. Het leek een beetje op Yuri van Gelder die in de ringen hangt, maar dan van ijs en tegen een bergwand. Daar hebben we echt gehiked! In 2,8 kilometer zijn we 600 meten omhoog gegaan tot een hoogte van bijna 2100 meter!! Uitzicht was dus ook fenomenaal! Je kon mooi de gletsjers zien en het gletsjermeer aan de voet van de berg. Hebben daar ook foto's gemaakt waar ik voor dat gletsjermeer sta in mn korte broek en hempje terwijl je op de achtergrond enorme ijsschotsen ziet! Erg bizar! De hike was overigens wel zwaar gevallen helemaal omdat we de dag ervoor ook Trophy Mountain op waren geweest.

Dag 13: Banff en de Icefields Parkway! De rit die we vanuit Jasper naar Banff hebben gemaakt was waarschijnlijk de mooiste rit die we hebben gemaakt. De route loopt over de Icefields Parkway, 230 km recht door de Rockies, langs open vlaktes en ijsvelden. Echt onbeschrijfelijk mooi. Op de weg bij een heleboel punten gestopt: de Athabasca Falls, Sunwapta Falls, Icefield Centre, Saskatchewan Gletsjer (bekeken nadat we eerst 2,1 km een berg hadden opgehiked!), Mistaya Canyon en Lake Peyto. Alle punten op zich waren super om te zien, maar Lake Peyto sprong er toch wel uit. We moesten eerst alweer een stuk omhoog lopen om uitzicht te krijgen op het meer. Het ligt onderaan een berg en is echt helblauw van kleur, een soort turquiose, echt supermooi! Is eens iets anders als de vijver van Voerendaal haha. Ik kan alle dingen wel uitleggen, maar is ook erg lastig zonder foto's. Bovendien is de Icefields Parkway echt een weg die je zelf een keer moet ervaren (ik heb het geluk dat ik er 3 keer over ben gegaan als ik thuis kom!). Het is niet te beschrijven hoe de omgeving is. We leuk om te vertellen is dat ik eindelijk zelf een beer had gespot. We reden en ik was naar buiten aan het kijken om te kijken of iets kon spotten en ineens zie ik iets zwarts langs mn raam schieten. Dus ik zo: pa daar zat een beer in de berm, omdraaien die handel! Dus wij omgedraaid, en jawel hoor meneer de beer zat op zn gemak bessen te eten. Dus we hebben even snel foto's gemaakt en zijn toen weer doorgereden, gewoon uit respect voor dit wilde beest. En we wilde ook niet de aanleiding zijn van een bear-jam. Uiteindelijk kwamen we dus in Banff en Banff is net zoiets als Jasper, alleen iets groter en nog toeristischer.

Dag 14: Banff en Banff National Park! Bij Banff in de buurt liggen Lake Morrain en Lake Maligne, net als Lake Peyto 2 meren met een turquoise kleur. Maar voordat we bij beide meren kwamen zijn we via de Bow Valley Parkway gereden waar we eerst zijn gestopt bij Johnston Canyon. Deze Canyon was anders dan de andere canyons die we tot nu toe gezien hadden, omdat je hier een heel stuk met de rivier de Canyon in kon lopen. Ook kon je naar een waterval hiken, wat we uiteraard hebben gedaan! Jammer was het wel dat ook Johnston Canyon een lichte vorm van massatoerisme begon. Wel waren er hier een beetje op voorbereid omdat Banff National Park het drukstbezochte park van de Rockies. Na Johnston Canyon zijn we doorgereden naar Lake Morraine, het kleine broertje van Lake Louise, maar ook hier was het toch wel erg toeristisch. Maar wel erg mooi! Het water was zo ongelofelijk van kleur! Na Lake Morraine zijn we naar Lake Louise gegaan wat dus echt zo toeristisch was en om maar te ontsnappen aan de mensenmassa zijn we meteen een trail ingelopen om bij een uitkijkpunt te komen. Maar ja wij lopen en lopen en liepen eigenlijk alleen langs het meer en ging niet omhoog. Komen we mensen tegen, dus wij vragen, blablalba gaat naar uitkijkpunt? Ja ging naar uitkijkpunt maar was geen makkelijke weg, maar ja we hadden zoiets van we hebben ook Mount Edith opgelopen, dit moet dan ook wel kunnen. Maar hadden we ons daar even vergist zeg haha. Het pad leek niet eens een pad. We liepen de helft van de tijd op smalle richels langs afgronden, moesten over stenen en boomstronken klauteren en het ging echt verschrikkelijk steil omhoog. Die trip heeft pa wel een beetje genekt met zijn nieuwe heup! Maar hij is bovengekomen haha. Komen we boven staat er voor het 'pad' waar wij dus uitkwamen, dit is geen onderhouden pad en is gevaarlijk met steile afgronden, we raden dan ook niet aan om via dit pad te lopen. Oops!!! klein foutje, wisten wij veel, beneden stond niet zo'n bordje! Maar zoals altijd naar het harde werken om te klimmen was het uitzicht super! Je krijgt wel waar voor je inspanning zullen we maar zeggen!

Dag 15: Banff naar Calgary, laatste roadtrip :( De rit vanuit Calgary naar Banff was onze laatste roadtrip. Was gelukkig maar een trip van 150 km, dus dat viel mee. Wel jammer om de Rockies uit te rijden, het landschap richting Calgary veranderde echt met de kilometer. Geen bergen meer maar kleine heuvels en op een gegeven moment dus ook de suburbs van Calgary. Calgary is ook een aardig grote stad, dus we waren blij dat we de henkhenk bij ons hadden om de richting naar het hotel te vinden. Onderweg nog langs de Olympische Springschansen gekomen van de spelen van 1988. We waren redelijk op tijd in Calgary, maar feitelijk was er niet zo heel veel in de stad. De Devonian/Detonian/Devotian Gardens (het is 1 van de 3 maar weet niet welke), een tuin op de 4e verdieping van een winkelcentrum. Slaat echt helemaal nergens op, maar het is er. Dacht meteen misschien ook iets voor de Vrolijke Dreesmann op de 3e verdieping, trekt misschien nog klanten haha. Ook is er Fort Calgary, een deel van de barakken waar Calgary gesticht is. Maar basically weinig bijzonders. Het enige wat opviel was het aantal kanslozen in de stad. Overal zwervers, echt vies! Uiteindelijk hebben we dus rustig aan gedaan ook omdat het erg heet was en we gewoon echt gesloopt waren van de 2 weken ervoor. Dat continue rijden en reizen eist uiteindelijk zijn tol.

Dag 16: Pa naar huis Anja naar Jasper. Dit was het einde van de vakantie met pa. Na bijna 3000 kilometer samen te hebben gereisd ging pa de 8000 km terug naar huis en ik mocht nog een 450 kilometer terug naar Jasper. Jemma kon me niet komen halen dus ik mocht met de Brewster bus, een trip van maar 7,5 uur. Valt mee he haha.

En nu zit ik dus nog in Jasper! Mijn tijd verdoe ik voornamelijk met niks doen met en zonder Jemma. Ze moet helaas toch wel veel werken, maar de ochtenden en avonden/nachten is het erg gezellig haha. Bovendien is het weer super hier, dus ik ga wel in het park liggen en een beetje bruin worden. Geen punt. Hebben tot nu toe 1 keer echt iets productiefs gedaan, we zijn naar een uitkijkpunt gewandeld. Daar hebben we toen 2 uur in onze BH gelegen (geen aandacht schenkend aan andere toeristen die daar naar boven kwamen haha) en surprise, dus niks gedaan behalve bruin worden. Al was het in het geval van Jemma rood worden haha. Had een kop als een tomaat! Dus eigenlijk vanuit Jasper niet heel veel productiefs, maar vind ik ook niet zo erg. Ben blij dat ik even kan bijkomen van de hele rit en ik moet me natuurlijk ook voorbereiden op de reis terug, wat ook nog een flinke rit is. Woensdag gaat Jemma me naar het vliegveld brengen en dan mag ik eerst 8000 km naar Londen, dan vanuit daar naar Amsterdam en dan nog even met het treintje terug naar Heerlen. Dus ja daar moet je je wel even op voorbereiden met niks doen.

Dit was de update. Mochten jullie nog meer specifieke info hebben, zou zeggen mail me haha..heb toch niks anders te doen, dus wat fanmail kan ik wel beantwoorden :P

Hasta luego

Update vanuit Canada deel 1

Howdy partner! Aangezien ik nu eindelijk in de bewoonde wereld zit met internet kan ik even een update geven over mn trip tot nu toe. Pa is naar huis en ben nu dus bij Jemma thuis in Jasper, die gelukkig wel internet heeft! Op de eerste plaats is Canada gewoon helemaal SUPER! Echt zo anders als Nederland en heb tijdens mijn roadtrip van bij 3000 kilometer ontzettend veel gezien. Om ervoor te zorgen dat ik niks vergeet ga ik maar per dag beschrijven wat ik heb gedaan en gezien. Waarschijnlijk vergeet ik nog de helft, maar dat houden jullie dan nog wel te goed als ik terug. Dat jullie in ieder geval even de highlights van mijn trip weten!

Dag 0 / Dag 1: Vrijdagavond de 25ste al vertrokken naar Schiphol airport waar we midden in de nacht aankwamen. We hadden dus voor dat we gingen eigenlijk al een jetlag. Maar ja, je moet er wat voor over hebben. De vluchten vanuit Amsterdam naar Londen en vanuit Londen naar Vancouver waren allebei zonder problemen. Uiteindelijk landde we om 12 uur 's middags Canadese tijd in Vancouver. Dus dat was 9 uur 's avonds Nederlandse tijd. We waren inmiddels al zo'n 35 uur wakker, dus je kunt je wel voorstellen hoe gaar we uit dat vliegtuig kwamen. Op het vliegveld onzw auto opgehaald, een mooie rooie ford focus! In ieder geval eentje dus die opviel. En toen moesten we naar Vancouver downtown. We hadden gelukkig de tomtom bij ons die ons naar het hotel leidde, maar je merkte op de wegen meteen dat je echt in een andere wereld terecht bent gekomen. Alles is gewoon groter, breder en anders. Auto's zijn belachelijk groot, wegen minstens 4baans en in de grote steden is het gewoon hardstikke druk. Vancouver is een aardig grote stad met veel wolkenkrabbers en een mooie skyline. De eerste dag vanwege de jetlag maar rustig aangedaan, maar toch wel wat toeristische trekpleisters al gezien.

Dag 2: Vancouver! De 2e dag de hele dag in Vancouver rondgelopen. Eerst met de seabus een soort watertaxi naar North Vancouver, om naar Grouse Mountain te gaan, het hoogste punt rondom de stad. We wilden eerst met de kabelbaan naar boven, maar die was zo achterlijk duur dat we maar besloten om het wandelpad te nemen. Uiteindelijk ook niet het beste idee, omdat dit zo'n achterlijk steile wandeling bleek, denk dat hike een beter woord ervoor is, dat we bij het bord u bent bent nu op 1/4 van de klim maar omgedraaid zijn en teruggelopen. Dus niet op Grouse Mountain geweest, maar ja je kunt niet alles hebben! Na Grouse Mountain zijn we naar de Capillano Suspension Bridge geweest, een hangbrug van 140 meter lang die op 70 meter hoogte boven een rivier hangt. Lekker wiebelen dus op 70 meter hoogte. Na CSB zijn we terug gegaan naar Downtown Vancouver om naar Stanley Park te gaan. Belangrijkste wat we daar gezien hebben zijn de totempalen. Jaja, the one and only totempoles!

Dag 3: Eerste roadtrip Vancouver - Victoria. Dit was de eerste echte rit met onze car. We moesten naar Victoria op Vancouver Island, waar we uiterlijk om half 2 moesten zijn omdat we de befaamde orka-excursie hadden geboekt. De oversteek met de ferry was echt amazing. De natuur is zo verschrikkelijk mooi en groots daar, is niet te beschrijven. Zelfs als je de foto's ziet kun je niet helemaal begrijpen hoe het mooi het eigenlijk wel niet is. We waren op tijd in Victoria, echt een hele leuke stad waar we helaas maar 1 dag geweest zijn, en ook op tijd bij de Springtide whalewatching adventures. Gingen op de zodiac boot, maar moesten eerst zo'n enorm pak aan, was meteen een michelin-vrouwtje. De zodiac ging echt snel en was echt mooi om de natuur op zo'n manier te zien. Uiteraard ook wildlife gezien waaronder een zeearend, zeeleeuwen, mink whales en de orka waar ik zo op gehoopt had. Het was een mannetje alleen, dus helaas geen groep, maar wat was het geweldig om dat beest te zien. Ik had al eens orka's in een marinepark gezien, maar dit was toch heel iets anders. Je kunt hier niet zo dichtbij komen en bovendien weet je nooit wanneer en waar hij zich gaat laten zien, maar als hij zich dan laat zien dan zie je het echt meteen, zelfs als het 100 meter van je boot vandaan is! Want de kenmerkende rugvin steekt overal bovenuit. Wij hadden bovendien het geluk dat hij 1 keertje heel dichtbij (lees metertje of 20) onze boot kwam. Echt geweldig mooi. Ervaring om nooit te vergeten.

Dag 4: Victoria naar Tofino. Deze rit ging 350 kilometer over Vancouver Island naar Tofino, een plaats zuidelijker op het eiland. De scenery tijdens de rit was ongelofelijk. Ook hier is het moeilijk te beschrijven hoe het eruit zag en ook hier doen foto's geen recht aan hoe het er in het echt uiziet. Het weer was een beetje druilerig, maar dat gaf een nog apartere sfeer tussen de enorme bergen en bossen. Onderweg gestopt in Pacific Rim National Park waar we wat trails gelopen hebben en ook langs de stranden daar zijn gelopen, die anders zijn als in Nederland. Zwemmen is daar ook niet aan te raden met de stromingen in de pacific ocean.

Dag 5: Tofino en wlavissen kijken! In Tofino hadden we ook een walvisexcursie met Jamie's whaling station. Klinkt betrouwbaar he! Was die broer van mij er toch nog een beetje bij. Dit keer niet op een zodiac, maar met een gewone boot. We ging de pacific ocean op en het water was vrij onrustig, maar daar hadden we gelukkig geen last van. Ook hier weer wildlife gespot: zeeleeuwen en een bultrug. Ook hier maar eentje, maar dat mocht de pret niet drukken. Het was uiteindelijk nog vrij ver van onze boot, maar we kwamen dichtbij genoeg om toch een goed plaatje te schieten van dit enorme beest. Merendeel wat we te zien kregen was zijn kleine rugvin, maar hij trakteerde ons ook 2 keer op een duik naar beneden waarbij de staart uit het water kwam. Dat was dus ook pretty amazing! Daarna nog een keer terug gegaan naar Pacific Rim om een pad te volgen tussen enorme bomen door, ook die moet je gezien te hebben om de grootte ervan te kunnen begrijpen. Waren echt enorme reuzen!

Dag 6: Berenexcursie in Tofino en trip naar Whistler! Eerst 's ochtends om half 7 berenexcursie gedaan opnieuw met Jamie's. Gingen op zoek naar zwarte beren die daar bij eb voedsel komen zoeken. En we zijn die trip erg verwend, hebben maar liefst 6 beren gezien! En hier konden we met de boot echt heel dichtbij komen, verste af was denk ik 20 meter en bij eentje waren we zelfs op 10 meter genaderd. Normaal leven zwarte beren ook alleen, maar we hebben ook nog iets heel aparts gezien: 3 beren op dezelfde kuststrook. Goed er zaten wel wat meters tussen, maar het was toch vrij apart. Onderweg ook nog zeearenden en zeehonden gezien, dus dat was zeker een zeer geslaagde excursie. Na de excursie moesten we naar Whistler, dus weer een oversteek met de ferry naar het vaste land. Eenmaal weer op vaste bodem aangekomen wilden we de afslag naar Whistler nemen, maar daar werden we gestopt door iemand die ons vertelde dat Whistler niet te bereiken was vanwege een enorme rotslawine. Althans niet via die weg, maar via een omweg van 9(!!!) uur kon je er wel komen. Om het verhaal kort te houden we zijn naar onze volgende stop gereden 108 mile house, wat nog zo'n 500 kilometer verderop lag. Was dus een flinke roadtrip en we waren ook kapot toen we 12 uur 's avonds daar aankwamen, omdat we natuurlijk al vanaf 's ochtends vroeg (kwart over 5) in touw waren.

Dag 7: De eerste dag in 108 Mile House. Nou zoals de naam misschien al doet vermoeden was dit helemaal niks. Het was nog niet eens een dorp te noemen en lag ergens in de middle of nowhere. Goeie graadmeter hiervoor was het aantal streepjes op de mobiele foon die aangeven hoeveel bereik je hebt. Zelfs in het hotel was dit maar 1 en soms 2. En zodra je het hotel uit was, werd het meteen geen bereik! Hotel was wel mooi gelegen met een golfbaan en 2 meren, waar we die dag ook omheen zijn gelopen. Een slordige 12 km. Ook nog beetje cultuur gesnoven in een openluchtmuseum waar huisjes stonden zoals ze er vroeger uitzagen. Ook zijn we in het naastgelegen 100 mile House geweest (die namen zijn allemaal ontstaan tijdens de goldrush daar) waar we weer iets zeer aparts tegenkwamen, namelijk: de world's largest cross country skis. Je hebt er niks aan, maar je kunt zeggen dat je het gezien hebt. Minder aan de plek was dat we er lek werden gestoken door muggen, die volgens mij enigzins gemuteerd waren, want de bulten die je daarvan kreeg en de jeuk, echt abnormaal!

Dag 8: 108 mile house en omgeving. Vandaag toer gedaan door de omgeving van 108 mile house. We zjin langs een canyon geweest, een uitlookpunt met schitterend uitzicht over de vallei en bossen en bij 2 watervallen geweest. Was weer veel rijden en de kilometers liepen dus ook flink op. Wildlife dat we gespot hebben, want dat is hier wel, je kunt overal wat tegenkomen: herten langs de weg, eekhoorns en zelfs een coyote.

Dag 9: 108 Mile House naar Clearwater. Dachten we dat 108 MH niks was, bleek Clearwater nog minder. Daar hadden we namelijk helemaal geen bereik met onze mobieltjes. We zaten dus echt in de middle of nowhere, maar zaten wel maar 5 minuten rijden van Wells Gray Provincial Park. Dit is ook een enorm park, waar een aantal highlights te zien zijn, die we maar meteen de eerste dag hebben gedaan. Highlights waren de Spahat falls, Green Mountain Viewing Point, Dawson Falls, Helmcken Falls (die 140 meter hoog is) en de mushbowl (een snelwaterstroming in de rivier). Is allemaal een beetje kort door de bocht, maar uitleggen kan ik het echt niet, daarvoor heb ik foto's nodig. Jullie kunnen in ieder geval van mij aannemen dat het super was. Uiteraard weer wildlife gespot: eekhoorns en herten.