De klote laatste loodjes

Waarom kloppen al die stomme gezegdes toch altijd??? Lekker cliché, maar de laatste loodjes wegen inderdaad het zwaarst. Maandag moet mn conceptscriptie toch wel af zijn, maar moet nog een laatste fase van mijn onderzoek en dat schiet totaal NIET op....btje jammer, om niet te zeggen: ronduit peep, peep, peep, peep!!!! Schrijf niet conclusies zoals normaal moet, maar volg het hele veranderproces zoals dat beschreven is door De Caluwé & Vermaak, wat betekent dat mijn laatste hoofdstuk uit het beschrijven van een beheersmethode bestaat en dat schiet dus écht niet op. Maar ja moet dus wel even door. Heb nu wel wat op papier staan, maar vergeleken met mijn eerdere fases is het allemaal een beetje zielig. Maar eerlijk gezegd ben ik a) een beetje inspiratieloos, b) interesseert het me vrij weinig, want weet dat ze die aanpak nooit gaan toepassen en c) heb gwn geen motivatie meer. Duurt allemaal veel te lang!

Maar goed even doorbijten en dan maar hopen dat het allemaal toch wel meevalt en ik niet zoveel hoef te verbeteren. Moet morgen nog maar eens naar die beheersfase kijken, mijn management samenvatting in elkaar zetten en weer alles nalezen op grammatica en spelfouten...is pas de 80ste keer dat ik dat doe :S Je moet er wat voor over hebben....

Ciao

Tis om te huilen, maar we zullen er maar om lachen

Het is om te huilen, maar we zullen er maar om lachen...al moet ik zeggen dat lachen wilde eerst toch echt even niet. Maar gelukkig beschik ik over een vrij sterke mentale weerbaarheid (testa dura noemen ze dat hier) (ahum), iets wat ik hier gekregen heb, dus hey profiteer ik misschien toch nog ergens van, dus nu kan ik er wel om lachen...oké ik loop al te snel op dingen vooruit, ik zal jullie eerst maar even uitleggen wat er nou te huilen/lachen valt.

Zoals jullie weten, zit het er bijna op (woehoe!!) en ben ik bezig met de laaste zaken van mijn scriptie. Dus, fanatiek als ik ben (alweer ahum) een mailtje gestuurd naar mijn mentor met deadlines, waarvan 15 december de deadline was voor het inleveren van mijn final scriptie. Niet gek lijkt me dat als deadline eigenlijk 9 januari is! Kreeg ik een mailtje terug met onder andere het volgende:

Eerlijk gezegd, zie ik er wel tegenop om het concept van je hele scriptie en je definitieve scriptie digitaal te moeten beoordelen, vanwege de hoeveelheid en omdat ik het dan moet zien te vergelijken met mijn eerdere opmerkingen (bestanden naast elkaar openen, wat wel mogelijk is overigens).
Wat denk je van het volgende voorstel: Ik zie liever het gehele concept op papier, maar heb er begrip voor dat je dat pas in januari op school kunt regelen. Mijn kerstvakantie is tussen 22/12 en 8/1/06. Heb je er bezwaar tegen, dat ik je pas in januari feedback geef op je papieren conceptversie, of is dat oké met jou?

Punt a: ik snap niet waarom het digitaal gelezen moet worden? Laatste keer dat ik op school was stonden daar toch echt printers.
Punt b: toevoeging bestanden naast elkaar openen, wat overigens wel mogelijk is...heeft dit toegevoegde waarde?
Punt c: waarde toevoeging van haar kerstvakantie? Moet ik daar rekening mee houden?
Punt d: of ik bezwaar er tegen heb om pas in januari feedback te horen: uh JA!! Werk niet voor mijn lol 6 of 7 dagen in de week, mijn intentie was en is om voor kerst helemaal klaar te zijn.

Dus ik een netjes mailtje teruggestuurd met daarin: hoezo digitaal lezen, niet akkoord met voorstel. Wel iets netter natuurlijk he. Krijg ik een heel mailtje terug met wat ik allemaal nog wel niet zou moeten doen, teleurgesteld in mijn netwerkcapaciteiten (ik moet zogenaamd een netwerk hier creeeren, zodat ze er andere studenten naar toe kunnen sturen...moeten ze doen ja met zo'n begeleiding, kan ik je op een briefje geven dat de meeste meteen weer omdraaien) en het mooiste dat ik niet de enige kon zijn die profiteerde van een stage in Italie. Alsof ik hiervan profiteer!! In ieder geval niet op educatief gebied! Een paar fragmenten uit het mailtje:

Voor alle duidelijkheid: natuurlijk kan ik je scriptie op school uitprinten, maar dit hoort niet bij de taken van een docent van onze opleiding; dit is een taak van de student, ook al zit die in het buitenland. Je wil niet weten hoeveel tijd het kost als docenten het werk van alle studenten zouden moeten uitprinten en wat een geld dit de opleiding kost! Conclusie: stuur je conceptscriptie z.s.m. behalve per e-mail, ook per post toe in geprinte versie. (sinds wanneer geeft men om het geld van de opleiding en oh ja taakbeschrijving, stel je voor je gaat er buiten...en zit iedereen in het buitenland ofzo?)

Het kan namelijk niet zo zijn, dat alleen jij profijt hebt van je stages in Italië: eerste- en ouderejaars die hiervoor interesse hebben, dienen geïnformeerd te worden aan de hand van de meest recente informatie.

En toen kwam wat ik allemaal wel en niet nog moest doen en overal redenen voor opgeven. Waarom ik bijvoorbeeld vond dat de engelse wervingsbrief in nederland vertaalt moest worden. Dus je kunt je voorstellen dat ik even niet kon lachen. Feitelijk was ik toch wel uit het veld geslagen, in de zin van enorm pissed off. Nu heb ik het allemaal een beetje laten bezinken er rationeel over nagedacht en kom ik tot de conclusie dat dit gewoon 1 grote grap is: mijn stage, het hotel, de school, de begeleiding alles. Heb ook overal argumenten voor gevonden. Bijvoorbeeld dat ik denk dat ze de brief beter helemaal niet in het italiaans kunnen vertalen, want wat gebeurd dan: men stuurt de brief, de organisatie denkt oh ze spreken italiaans, geven in het italiaans antwoord en dan??? Oh ja, maar wij spreken geen italiaans, goeie indruk hoor. Men wil van alles, maar de helft is gewoon nog niet mogelijk. Het valt gewoon enorm op dat op het moment dat ik eens nee zeg en mijn poot neerzet dat het ineens allemaal niet goed is. Heb nooit gezeurd over trage of nutteloze feedback, en zeg je 1 keer wat en BAM, genadeloos afgestraft. Men ziet graag studenten met een eigen mening, willen het stimuleren, maar hey je moet je mening ook niet daadwerkelijk geven he, dat gaat te ver.

Kreeg vandaag ook feedback op het laatste stuk van mijn interventieplan, en daar was ineens opvallend veel fout. Ging het ineens wel over inhoud! Maar ook dat was weinig hulpzaam, omdat ik schijnbaar interventies moet bedenken die de organisatie hier helemaal niet ondersteund. Het feit dat ik een onderzoek mag doen over verandering vind ik al heel vooruitstrevend. Ben zelf ook al optimistisch door te denken dat men feedback wil introduceren in de organisatie..tegen iemand zeggen je doet het zo, dat kan, maar zo is beter, is al een hele stap voor de mensen hier. Nee mijn mentor rept al over 360 graden feedback, tussentijdse gesprekken, evaluaties, persoonlijke plannen....Dacht het dus niet. Zou al wat zijn als ze mijn aanbevelingen uberhaupt lezen en voor kennis geving aannemen. Want newsflash: dit is Italie en heeft een hele sterke, vooral gesloten bedrijfscultuur. Daar kom je met je nederlandse ideeen niet zomaar tussen! En oh ja het is niet the responsibility lies by the management maar with the management. Tis geen letterlijke vertaling van het nederlands hoor, ik weet heus wel wat van engels. Dus als je mn engels dan wilt verbeteren doe het dan wel bij dingen die daadwerkelijk verbeterd moeten worden. Staat ook zo stom als je goeie dingen verbeterd.

Maar goed, ik ben erover heen moet nog een netjes een mailtje terug sturen, met daarin mij argumenten en dan gaan we vrolijk verder. Altijd blijven lachen dus. Gelukkig komt mijn broertje volgende week op bezoek, even wat afleiding, altijd goed! Ga me nu voorbereiden op het pasta schuiven, ook altijd fijn...

En oh ja: STEMT ALLEN PBVAD!!!!

Ciao

We naderen het einde

Jaja we naderen het einde van het geheel en ik moet heel eerlijk zeggen: ik ben er niet rouwig om. Niet omdat ik me hier niet vermaak, dat is op zich het probleem niet, maar gewoon omdat die klote opdracht me echt mijn neus uitkomt (tegelijk met de pasta, die overigens ook uit mn oren komt haha)...na 61 dagen weet ik het allemaal wel...Heb via via gehoord dat mijn mentor schijnbaar mijn analyse en strategiekeuze toch wel goed vond, dat scheelt in ieder geval. Kan ik dat met een gerust hart laten gaan. Heb donderdag het grootste deel van mijn interventieplan ingeleverd voor feedback (voor zover dat wat ik terug krijg daadwerkelijk feedback te noemen is, maar goed) en ben eigenlijk nu aan het wachten daarop...heb delen van mijn scriptie inmiddels in elkaar gezet en nogmaals nagelezen en herschreven (pas de 5e keer ofzo). Ben ook bezig met het lezen en herschrijven van mijn bijlagen, om het allemaal nog wat in te korten. Grootste deel van mijn verslag zit namelijk in de bijlagen, voelt het ook nog eens alsof je het allemaal voor niks doet. Maar goed als ik er maar mee slaag, waar ik wel vanuit ga....Maar goed het zit er dus bijna allemaal op. Moet mijn tijdslijn voor mijn interventies nog maken, de interventies waren/zijn echt een klote. Je wilt de interventies praktisch maken en makkelijk hanteerbaar, maar je kan ze ook niet letterlijk stap-voor-stap uitschrijven alsof het voor retards is...oke, die is te makkelijk, maar kop hem toch maar even in: de mensen hier zijn ook retards en vooral die met dat ziekenhuisbrilletje!! Maar ja moet de feedback maar even afwachten. Heb inmiddels mijn allerlaatste 'to-do'-lijstje' gemaakt: als ik alles op dat lijstje af heb, dan ben ik helemaal klaar!! Whoehoe party, party!!

Als ik zo door ga als ik nu doe, dan ben ik binnen 3,5 week al klaar....ben nu ook weer aan het werk, op mijn fucking vrije dag nog wel..nu dus niet meer vrije dag...dacht ga vandaag voor de verandering maar weer eens naar pisa, zeikt het als de neten, onweer, de hele flikkerse zooi...fijn hoor dat italie...en altijd als ik een vrije dag heb! Maar ja, zit nu wel lekker alleen in de office, met mn muziekje aan, dus is wel een stuk relaxter. En om nou in de zeikende regen te gaan lopen heb ik eerlijk gezegd totaal geen behoefte aan en ook thuis zitten is geen optie. Dus ja, dan ga je maar werken he..althans doen alsof...ik doe wel wat, zoals altijd.

Ga nu maar weer eens mijn dingen nalezen en herschrijven..kijken hoe grammaticaal incorrect het allemaal is en alle interpunctie fouten eruit halen, zodat mijn mentor niks te zeuren heeft..kan ze dan toch een keer een vrije dag nemen hahahahaha

Ciao

Paar daagjes vrij

Zo tis weer even geleden dat ik wat gepost heb, maar heb het druk druk druk gehad en verder eigenlijk ook weinig te vertellen. Doe niks anders werken, werken, werken hier. Maar heb nu wel wat te vertellen! Paps en mams en oom en tante waren op bezoek voor 3 daagjes en ik heb afgelopen dinsdag Watsu gedaan!!

Maar beginnen met de Watsu. Is een soort van ontspanningsmethode in thermisch water, waarbij diegene waarmee je dat doet, in dit geval Angela, je lichaam op zo'n manier beweegt zoals zij dat aanvoelt. Dus je weet nooit hoe je Watsu gaat lopen, is voor iedereen anders. Je moet je ogen dichtdoen en je dan gewoon door haar laten leiden. En dat werkt heel relaxend. Het is echt heel moeilijk te beschrijven, je moet het gewoon gedaan hebben. Ik voelde me daarna heel energiek en ook wel vrij relaxed. Het is echt vreemd, maar je ligt zo'n 50 minuten in het water en dat heb je niet eens echt door. Het is echt iets wat je zelf moet ervaren, het is voor iedereen anders. Ik vond het in ieder geval wel gaaf, en het was nog gratis ook haha..normaal 100 euri, maar voor mij gratis!! Verschil moet er wezen he!
Daarna 's avonds naar het vliegveld gehaald om het bezoek af te halen. Naar het hotel gebracht enzo en daarna weer terug naar mijn casa. Woensdag zijn we naar Lucca en Viareggio geweest. Alleen in Viareggio begon het ineens te regenen, dat was wel een beetje jammer. In Lucca hebben we alles kunnen zien, en ook in Viareggio hebben we de bootjes en de zee gezien! En zijn ze ook nog op de hightech toilet geweest!! Dat is en blijft een enorm avontuur!! De eerste dag hadden we ook al meteen 20 kilometer erop zitten...pfffff, lekkere vankantie is dat voor mij..vakantie hoort normaal gesproken 3 dagen niks te doen zijn, maar dat zat er in dit geval even niet in...Die kennen ook nooit een normale vakantie hebben, moeten altijd maar lopen en actief zijn! Donderdag nog 20 kilometer erbij gelopen, maar toen in Florence. Daar was het gelukkig niet zo druk als alle andere keren dat ik daar was, maar het is en blijft een toeristenstad. In Florence hebben we ook een hele dag gebanjerd en zo'n beetje alle grote dingen hebben we gezien. Heb zelf nog een trui en een paar laarzen gekocht, weer wat centjes lichter dus. Op de weg terug werd er nog enorm aan mijn guide-kwaliteiten getwijfeld. Of we wel in de goeie trein zaten...tuurlijk zitten we in de goeie trein, hij neemt alleen een andere route! Ken ook gebeuren. Donderdag zijn we ook naar mijn casa geweest, nou had ik dat nou maar niet gedaan...eerst met zn 5en in de punto, die trok in een keer een heel stuk lastiger op. En toen moesten we in het donker de berg op en naar mijn huis rijden...er was nog net geen paniek achter in de auto...zaten ze daar hoor met zn 3en op de achterbank: ohhhhhhh, hoooooo, niet zo hard he an, doe je wel voorzichtig...nee tuurlijk doe ik niet voorzichtig en rijd ik zo het ravijn in. Kwamen we ook nog 2 keer een tegenligger tegen in de smalle straatjes, gebeurd anders nooit, maar uiteraard nu wel he. Maar goed, hebben het nu allemaal gezien, maar ze waren blij toen we weer in SGT stonden. Wilde ik gaan eten bij Simona, was die dicht, uiteindelijk hebben we in SGT gegeeten, frietjes met vlees, wat sla en voorgerecht, voor de belachelijke prijs van 9 euri de man. Ken je je ook geen bult aanvallen en het was nog lekker ook.
Vrijdag de hele dag in Pisa rondgebanjerd. Maar ja dat heb ik inmiddels al weet ik niet hoe vaak gezien dus ik heb ook lekker een uurtje op het gras in de zon gelegen. Kijk, dat noem ik nou vakantie!! Daarna bij de Mac wat gegeten en toen ben ik richting huis gegaan en hun richting vliegveld en nu zit ik weer op het werk. Maar nog maar 31 dagen te gaan en dan ben ik allemaal van die kloteschool en alles af en wat we dan gaan doen, dat zien we nog wel....voor nu maar weer eens aan mijn interventies werken.
Ciao

Feedback

Feedback, mooi woord is dat toch...de definitie ervan staat in mijn verslag: feedback is informatie die de ontvanger (mijn tutor van school) aan de zender (ikke) overdraagt in reactie op de communicatieactiviteit (mijn change analysis en voorbeeld interventie) van de zender (ikke alweer). Dat zou dus betekenen dat ik commentaar zou moeten krijgen op mijn stuk...oke dat zou dus als woensdag zijn, tis inmiddels vrijdag en krijg alleen een mailtje met daarin, sorry gaat niet lukken. Zal een aantal quotes uit het mailtje geven:

'Ben nu op mijn vrije dag bezig met je tweede stuk. Heb in dit blok een overbelasting van 30%, vandaar. Heb jij natuurlijk geen boodschap aan, maar ik wil het je toch meedelen.'

Dan komen de volgende vragen c.q. opmerking in mij op: is de toevoeging van vrije dag daadwerkelijk nodig? Een overbelasting van 30%, heb je dan nog nooit van timemanagement gehoord? Neem je misschien iets te veel hooi op je vork? En dan daar heb jij natuurlijk geen boodschap aan: juist geantwoord, u mag verder voor de wasmachine...als je het al weet, waarom moet je het dan nog even bevestigen?

Na dit gelezen te hebben voelde ik hem al aankomen, wordt niks vandaag met die feedback....Maar goed ze heeft wel al wat nagekeken, maar opmerkingen gaan voornamelijk om schrijven

'...40 opmerkingen geleid, waarvan de meeste op het gebied van schrijven (kleine dingen) en enkele vragen of opmerkingen over de inhoud betreffen. Je doet het dus uit jezelf al heel goed. Het is interessant om te lezen. Ik wil het je vandaag geredigeerd terugsturen, later op de dag.'

Nou doe het uit mezelf dus al goed, valt dan wel weer mee...niet dat ik een andere keuze heb, want hulp is er bijna niet. Maar goed dat ik zo zelfstandig ben en een redelijk goed ontwikkeld hersenpannetje heb. Interssant?? Ben je de enige want de manager hier vind het maar slaapverwekkend...Maar goed, waar zit de noodzaak om geredigeerd te schrijven???

Had aangegeven ook het hele weekend te werken en dat dus ook een mogelijkheid was om feedback te sturen, maar dat ging ook allemaal niet hoor.....

'kan ik je waarschijnlijk (dus niet op maandag al) pas a.s. dinsdag (weer een vrije dag van mij), je tweede stuk geredigeerd terugsturen...'

De toegevoegde waarde van weer een vrije dag van mij snap ik ook nu niet...is toch niet mijn probleem, zou toch een lampje moeten gaan branden dat er in je eigen organisatie toch ergens iets niet klopt...en ja hoor, geredigeerd....

Maar goed, moet dus nog even geduld hebben, come sempre...jammer dat ik niet zo'n geduldig persoontje ben...maar ja heeft ook geen zin om me op te naaien, wordt het allemaal niet beter van, dus Anja heeft gewoon nog even geduld a.u.b. Voor de rest gaan we vrolijk verder. Mijn interventie plan krijgt een beetje vorm en tis nu echt een kwestie van uitgebreid beschrijven hoe de interventies eruit zullen gaan zien, ze in een volgorde plaatsen, op een tijdlijn en communicatie en kleurstrategien toepassen en dan management & control beschrijven...ow ja en nog wat andere zaken zoals: onderzoeksmethode schrijven, management samenvatting, inleiding, voorwoord, omslag, titelpagina, inhoudsopgave verslag en bijlageboekje, bijlagen nummeren, verwijzing naar figuren, bijlagen en hoofdstukken, figurelijst, literatuurlijst, begrippenlijst, gehele bijlagenboekje, opmaak....ach tis alleen nog maar een kwestie van dat en dan zijn we klaar :S Morgen gelukkig weer een dag haha

Ciao

Interventieplan

Ben inmiddels bij het laatste deel van mn onderzoek aangekomen: het interventieplan. Oftewel de acties die ze zouden moeten nemen om de organisatie te veranderen (nou ja, verbeteren, het woord veranderen accepteren ze hier niet). En om heel eerlijk te zijn, krijg geen poot aan de grond. Heb me gister suf gelezen over allerlei mogelijke interventies, zonder succes...allemaal veels te moeilijk en veels te Westers voor dat achtergebleven gebied hier...Enigste wat ik kan bedenken is:

- Interventie 1: ontsla de manager

- Interventie 2: ben er zeker van dat hij ook echt opzout

- Interventie 3: bel de ex-manager regelmatig om te kijken of hij niet toch nog in de organisatie rondloopt

- Interventie 4: .....zoek een fatsoenlijke manager

Maar goed, heb nog zo'n 3,5 werkweek (21 dagen) om dat interventieplan in elkaar te zetten om vervolgens toch wel mijn eerste versie van mijn scriptie in te leveren (waarvoor ik ook nog aardig wat dingen moet maken: begrippenlijst, fatsoenlijke literatuurlijst, managementsamenvatting, inleiding, voorwoord, totale opmaak...). Een scriptie waarbij een bijlagenboekje zit met een eigen inhoudsopgave...hmm, ga je toch ook je afvragen of dat misschien niet iets té is he. Mijn diagnose was uiteindelijk 40 pagina's, waarvan de samenvatting terug te vinden is in het verslag, mijn change analyse 34 pagina's, waarvan ook alleen de samenvatting terug te vinden is in het verslag en een veranderstrategie van 8 pagina's. Maar waarschijnlijk zal ik daar een samenvatting van moeten maken die in het verslag komt, de rest wordt allemaal bijlage. Lijkt wel of je het allemaal voor niks aan het doen bent hier...wat dus ook zo is, maar goed, lekker laten gaan. Zolang het uiteindelijk maar voldoende is, waar ik wel vanuit ga. Vooral vanwege het gebrek aan feedback van school, wie zijgt stemt toe zeggen ze toch...dus als ze niks zeggen zal het wel goed zijn he?! Ga nu nog maar eens mjin hersens pijnigen over het interventieplan....*zucht*

Ciao