Cervantes, Corte Inglés, mandarijntjes en rare mensen…

Nou ik heb afgelopen weekend wel weer mijn lesje geleerd zeg. Ga nooit alleen in het park in Salamanca zitten op een zaterdagmiddag, tenzij je graag rare mensen aantrekt of course. Ik was zaterdag even naar stad gegaan om beetje te winkelen, wilde graag naar Cervantes (boekenwinkel) en El Corte Inglés (Spaans V&D/Bijenkorf – zelfs hier krijg ik afkickverschijnselen naar een warenhuis haha) en gewoon even de stad ingaan. Dus ik met de bus stad in, overigens was het weer erg warm. Is hier gewoon nog 28 graden, niet echt normaal voor de tijd van het jaar, maar zolang het zonnetje schijnt maak ik er optimaal gebruik van! Eerst ben ik naar Cervantes gegaan en dat is ietsje anders als een boekenwinkel bij ons. Allereerst was het er stervens druk! Komt denk ik omdat universiteit enzo weer beginnen en studenten/scholieren boeken moeten hebben. Maar daarnaast is de opzet van zo’n boekenwinkel ietwat anders als bij ons. Bij ons staat alles redelijk geordend en kun je nog fatsoenlijk rondlopen (ik denk even aan Winants in Heerlen) maar daar dus bijna niet. Overal staan tafels met boeken, de wanden staan helemaal vol met boeken, overal waar je kijkt, boeken! Het enige plekje waar niet echt boeken staan is bij de kassa. Bovendien bestaat Cervantes uit 2 winkels, eentje die drie verdiepingen omhoog gaat en overal alleen maar boeken! Eigenlijk best wel leuk om een halve dag in rond te lopen, ware het niet dat het zo druk was en ik totaal geen idee had waar ik moest zoeken. Dus ben er redelijk snel uitgelopen, maar is zeker nog een bezoekje waard. Vervolgens naar Corte Inglés gegaan, zoals ik al zei een soort Vrolijke Dreesmann / Bijenkorf maar dan iets luxer. Is in Spanje in ieder geval heel bekend en in Salamanca is hij sinds 2 weken geopend. Was een heleboel heisa over gemaakt toen maar zo bijzonder is het nou ook weer niet. Hebben er heel veel, inclusief een supermarkt en vooral in kleding veel (dure) merken. Ben ook niet de hele toko doorgelopen, was het ook te druk voor haha. Uiteindelijk teruggelopen en bij een groenteboer mandarijntjes gekocht, want ja die zijn hier al :) zijn zo hier en daar beetje zuur, maar wel lekker. Ik moest nog even wachten op de bus, dus dacht ik ga even in het park zitten, in het zonnetje mandarijntje eten. Dus ik zit daar, minding my own business, komt er ineens zo’n man naar me toe. Kun jij goed koken? Ik zo: ¿Qué? Ik denk dat heb ik niet goed verstaan..Maar wel dus, of ik goed kon koken. Dus ik zo: ik heb vele talenten, maar koken is er niet 1 van. Ok dat zei ik misschien niet letterlijk haha. Vond hij jammer anders had hij me uitgenodigd om met hem mee te gaan voor de lunch, kon ik helpen koken. Dussssssssss :s toch maar vriendelijk nog een keer gezegd dat ik niet kon koken, zegt ie: ja je kunt ook zo mee hoor. Gaan we lunchen en koffie drinken. Uh nee bedankt. Rare lui hoor die Spanjolen. Maar goed ik weer verder met mijn mandarijntje komt er een oude man naar me toe. Ik denk wat krijgen we nou weer. Of ik wist hoe ik moest smsen. Ik zo ja dat weet ik wel, dus heb ik die man maar even geholpen. Ook een beetje vreemd hoor. Gelukkig had ik toen een excuus, want moest mn bus gaan halen. Maar dus weer een les geleerd: ga nooit alleen in een park op een bankje zitten want voor je het weet heb je de raarste lui naast je zitten!

Voor de rest niet veel gedaan. Boekje gelezen in de zon, schoongemaakt met wat extra effort aangezien vrijdag mijn eerste gasten langskomen. Moet het er natuurlijk wel een beetje toonbaar uitzien he haha.

Oh trouwens vrijdag op werk ook nog stress gehad omdat ik 3 hoofdstukken die ik al vertaald had niet meer kon openen…niet heel handig. Dus ik had er lichtelijk de pest in, maar gelukkig hebben ze daar Manuel, de hele slimme ICT gast, die het voor elkaar gekregen heeft om de bestanden weer te openen. Dus ik was niet alles kwijt gelukkig. Ik moest 1 schema opnieuw maken dus dat viel. Morgen (vandaag) gaan we er weer tegenaan met mijn kwaliteitshandleiding haha.

Hasta luego

Volare whooooooohooooo!

Ja ik heb het toch maar even voor elkaar geprutst hier :) nog geen maand aan het werk en al de eerste vlucht te pakken! Zoals María Jesús al zei tegen Maria, een andere stagiaire die hier al sinds mei werkt: Maria, Anja is nog geen maand hier en die heeft al gevlogen, kijk en leer! Ach ja brutale mensen hebben de halve wereld, al heb ik gewoon geluk gehad dat María José zo lief was om terloops te laten vallen dat Anja het wel leuk zou vinden om te vliegen. En dat werd weer gehoord door Judith en die vond het wel leuk om dat met Tito te regelen….met als gevolg dat ik vandaag (gister dus :p) mee mocht op een flight mission in de Beechcraft C-90, het grootste vliegtuig van de Adventia-vloot. En had ook echt mazzel, want normaal gesproken vliegen ze daar alleen mee naar internationale luchthavens en gebruiken ze die niet om “oefenrondjes” te draaien in Salamanca en omstreken. Het enige nadeel van het hele ‘je mag mee op een vlucht’ was dat ik om half 9 al op het vliegveld moest zijn…oftewel de wekker ging vanochtend erg vroeg. Het was voor mij in ieder geval vroeg haha.
Ik me om half 9 netjes gemeld bij Diego, de instructeur, die me eerst wat meer verteld heeft over alle vliegtuigen en de route die we gingen vliegen. Vervolgens kennis gemaakt met de studentpiloten Carlos en Raul en een keikek geel hesje gekregen. Lichtelijk fluorescerend haha. En het was voor die studenten dus echt training, dat was wel gaaf. Eerst moest het vliegtuig gecheckt worden, uiteraard met hulp van de instructeur. Allemaal klepjes open dicht, half onder het vliegtuig liggen..dus ik dacht al, als dat maar goed gaat haha. Eerst ging Carlos vliegen en moet dus de radio en GPS en alles ingesteld worden, vervolgens taxiën richting de ‘pista’ waar voordat contact wordt gezocht met de verkeerstoren eerst nog alle metertjes enzo gecheckt moet worden en ook vooral de motoren. Op de handrem en volle kracht gas geven ofzoiets haha. Ook nog grappig detail, Diego legde voor take-off kotszakjes bij me neer. Onder het motto just in case, aangezien het schijnt dat veel mensen moeten kotsen als ze vliegen in een C-90 of ander klein vliegtuig. Die ‘rammelen’ meer met als gevolg dat ook 50% van de studenten die de eerste keer vliegen moeten kotsen. De mietjes! Ik heb de kotszakjes overigens niet hoeven te gebruiken. Maar weer verder. Zijn we aan het taxiën maken ze ineens een scherpe draai naar rechts, ik denk WTF?! Draait Diego zich om: ja zat een konijntje op de baan, moest er even omheen, is ook zo zielig om plat te rijden. Dus ik draai me om, kijk door het raampje en jawel hoor zit daar een konijn midden op die baan! Maar nou hoorde ik later van María José dat er in de omgeving van het vliegveld heel veel konijnen zitten, waar mensen vroeger ook op gingen jagen. En daar komt ook de naam Matacán vandaan. Dit betekent letterlijk ‘dood maken van honden’ en dat is weer afgeleid van het vele jagen op konijnen. Die konijnen schenen zo snel te zijn dat de jachthonden bekant dood neervielen. Vraag me af wat voor gemuteerde konijnen dat dan zijn, maar goed deze geschiedenisles even terzijde. Dus konijn ontweken, toren om toestemming gevraagd voor vertrek en toen gestart. En eerlijk gezegd niet heel spectaculair. Natuurlijk het uitzicht wel, maar het vertrek is net als met grotere toestellen, alleen rammelt en hobbelt dit wat meer. En oh ja dan zit er wel een echte piloot aan het stuur en geen student haha. We hebben toen op z’n hoogst op 1,5 kilometer gevlogen, dus je kon echt goed de omgeving zien. Was een rustig vluchtje verder. We zijn tot aan Toro gevlogen en toen weer terug en uitzicht was super. Maar valt wel meteen op dat er heel weinig bebouwing is. Zo hier en daar ligt er een verdwaald dorp, maar voor de rest allemaal landbouw. Toen zijn we over Villamayor en Salamanca teruggevlogen naar het vliegveld. Dus ik had het moment: I can see my house from here! En later toen ik op de laptop mijn foto’s zag, zag ik inderdaad een goede foto van Villamayor waarop ik ook mijn huis zo half-half kon herkennen. Moeten jullie als mijn lieve broertje de fotosite weer heeft geupdate maar even kijken! Ook zijn we heel laag over Salamanca gevlogen, dus kon je alles goed zien. Het is toch best een grote stad als je er zo overheen vliegt haha. Toen dus gaan landen, maar dat ging Carlos niet zo goed af. Was beetje stuiter, stuiter en kreeg erna ook op zijn flikker van Diego. Het is wel echt gaaf om te zien dat die studenten echt zelf vliegen en alles zelf moeten doen. Het is net als rijles maar dan anders haha. Echt leuk om een keer mee te maken. Maar goed, toen moest Raul dus nog aan het roer. Inmiddels hadden we al een goeie 50 minuten gevlogen en toen ging nummer 2. Weer opstijgen, nou moet ik zeggen dat ik vond dat die tweede keer opstijgen iets minder soepel ging. Hij liet het vliegtuig wel erg steil en hard omhoog vliegen, bovendien was het begin echt heel onrustig. Veel bochten enzo. Maar misschien dat ook wel onderdeel was van de manoeuvres die hij moest uitvoeren. Op een gegeven moment moest hij ook langzaam gaan vliegen en dan op een bepaalde manier draaien enzo en dat deed hij volgens mij wel goed. Diego zei er in ieder geval niks van. We zijn toen richting Tordesillas gevlogen en onderweg kregen we contact met een ander vliegtuig van Adventia. De enige vrouwelijke vlieginstructrice van de school, Diana, vloog met een student in een Bonanza niet ver van ons. Dus toen zijn we ze gaan zoeken haha. En we hebben ze nog gevonden ook. Heb nog een mooie foto kunnen nemen van hen toen ze naast ons vlogen. Echt gaaf. Vervolgens over Tordesillas gevlogen en toen was het de bedoeling om terug te gaan naar het vliegveld, maar vanwege militair luchtverkeer ging dat niet. De school ligt naast een militaire basis die ook gebruik maken de landingsbaan, maar die hiervoor eigenlijk nooit contact opnemen met de toren. Die militairen kunnen maar gewoon doen wat ze willen haha. Nou schijnt morgen dus wisseling van kolonel te zijn op de basis en dan gaan er vliegtuigen in formatie vliegen enzo en dat waren ze dus aan het oefenen. Met als gevolg dat niemand dus kon landen of vertrekken. Uiteindelijk hebben we dus een half uur rondjes gedraaid! Op zich niet heel erg, uitzicht was niet heel vervelend, ware het niet dat Raul op een gegeven moment een draai maakte waar je maag toch even van omdraaide. Hij kreeg er ook praktisch meteen commentaar op van Diego haha. Hij draaide veel te hard en bovendien maakten we ook een opwaartse beweging , dus dat voel je dan wel even in je maag. Maar de kotszakjes bleven op hun plek haha. Uiteindelijk konden we terug naar het vliegveld en heb ik een goeie 2 uur gevlogen! Was echt een super-ervaring! Stiekem hoop ik dat ik natuurlijk ook nog een keer mee mag in een Bonanza of Tobago, maar of dat erin zit weet ik niet. Misschien nog eens subtiel in de conversatie verwerken :p ik hoop dat Jaimy snel de site bijwerkt, dan kunnen je de foto’s ook zien :)

Hasta luego

Pfffff gelukkig was het weekend!

Zo zit weer op mijn werkplekje nadat ik gelukkig even heb kunnen uitrusten tijdens het weekend. Want even relaxen had ik wel nodig! Ik ben dus duidelijk niet gewend aan het werkende leven haha. Ben aan het einde van de week echt doodop en ben blij als het weekend is en ik even relax kan doen en veel kan slapen (ondanks dat mijn bed met de nacht oncomfortabeler wordt :s)

Zal jullie allereerst nog even vertellen over maandagavond. Maandag was de voorlaatste dag van de casetas in Salamanca en op het werk was afgesproken om maandagavond samen pinchos te gaan eten en wat te drinken. We hadden om 9 uur afgesproken en iedereen was redelijk op tijd behalve Maria José, dus het Spaanse stereotype werd toch weer even bevestigd :p Bij de eerste caseta kregen we een soort van pasteitje met kaas erin en jam erop. Was echt super super super lekker!! En zoiets is echt niet duur. Wat te drinken en een pincho voor nog geen 2 euri. Bovendien was het erg gezellig. Heb veel met iedereen gepraat (of in ieder geval geprobeerd), maar ze vonden dat ik toch al veel had opgepikt. De man van Ana Santa Cruz zei zelfs dat ie vond dat ik heel goed Spaans sprak. Dus dat is wel leuk om te horen :) Vervolgens zijn we naar de 2e caseta gegaan waar we broodje met bacon en paprika kregen, ook erg lekker. En inmiddels net als de rest ook maar overgestapt op bier, in plaats van Fanta naranja haha. Moet je aanpassen he ;) Daarna hebben we nog 2 casetas gedaan en was ik uiteindelijk om half 12 thuis. Was echt supergezellig en de mensen zijn echt zo aardig. Ik heb het echt getroffen!

Op het werk gaat alles goed. Ben bezig met de volgende hoofdstukken van de quality procedures, maar het is toch wel erg lastig. Het vergt echt veel denkwerk, iets wat ik niet heel erg vind, maar het zorgt er wel voor dat ik iedere dag doodop ben als ik thuiskom. Maar ik merk wel dat het steeds beter gaat. Vaak is het ook zo dat ik begrijp wat in Spaans staat, maar om dit vervolgens in goed Engels om te zetten…das nog wel eens een probleempje. Gelukkig kan ik Judith altijd om hulp vragen, dus dat scheelt. Maar zo merk je toch dat het vertalen naar een taal die niet je moedertaal is, echt moeilijk is. Engels is wel praktisch mijn 2e taal, maar het is wat anders om informeel in het Engels te praten of dat je kwaliteitsprocedures moet beschrijven. Minor detail, minor detail. Maar goed, het houdt me wel bezig en vind het echt erg leuk en vooral heel leerzaam. En heel misschien mag ik deze week mee op een vlucht :) :) Dat zou echt super zijn!

Door de vermoeidheid zijn mijn weekenden helaas niet heel erg boeiend. Ik wandel wat, lees in mijn Spaanse boek, houd siesta’s en winkel zo hier en daar wat. Ben zaterdag naar het centro comercial el tormes geweest. Groot winkelcentrum, met gelukkig doorlopende tijden van 10-22, dus daar kun je ook rustig ’s middags komen. Ben met de auto gegaan, door de stad…wat was ik blij met mijn henkhenk! En heb me ook nog even kapot gelachen op het parkeerterrein. Spanjaarden en parkeren?? Geen goede combinatie. Op zo’n groot parkeerterrein zie je pas hoe slecht die lui parkeren. Een vak? Nog nooit van gehoord. Had er eigenlijk foto’s van moeten nemen, maar ja is iets voor de volgende keer :p Mijn belangrijkste aankoop is denk ik de broodrooster geweest haha. Na mijn pannenset, mijn 2e uitzet-aankoop! Mja als het feit dat je een broodrooster hebt gekocht je enige highlight van het weekend is, nou dan weet je het wel he haha. Of misschien is het poetsuurtje op zondag wel mijn highlight :p…daar ben ik nog niet over uit haha. Maar over 2 weken komen mijn eerste visiteurs, dus dan heb ik vast meer te vertellen :) bovendien heb ik met Annemiek, een medestudente die in Madrid zit, al afgesproken om een weekendje naar Madrid te gaan en dat zij een weekendje naar Salamanca komt. Dus ga nog wel wat zien! En als dat zo is houd ik jullie natuurlijk op de hoogte!

Hasta luego

Tweede weekend

Nou kan jullie vertellen dat ik afgelopen weekend iets meer heb gedaan dan vorige weekend haha. Afgelopen week was een drukke week op het werk, vooral door de diploma-uitreiking van woensdag en de expositie van vliegtuigen op donderdag. Leek wel alsof iedereen gestresst was. Gelukkig ik niet, want had er vrij weinig tot niks mee te maken. Enige vervelende was dat ik alleen op kantoor zat en dus niks kon vragen. Normaal kan ik al mijn vragen richting María José of Judith gooien, maar beide waren dus woensdag de hele dag en donderdag ook een deel van de dag niet daar. Judith zie ik sowieso al minder als María en dat zal straks wel helemaal minder worden als de lessen weer beginnen, aangezien Judith ook nog lessen Engels geeft. Als ik het goed begrijp gaat zij me ook niet beoordelen, maar María José. Maar goed, woensdag dus echt een chaotische dag en donderdag ook enigszins, maar ik mocht wel naar de expositie gaan kijken :) was echt leuk. Stonden ook heel veel oude modellen en die gingen allemaal 1 voor 1 de lucht in…niet als in kaboem, maar gewoon vliegen he. Heb ook heel veel foto’s gemaakt, want ja hoe vaak krijg je nou de kans om zo dichtbij de vliegtuigen te staan. Maar ben er niet alleen dichtbij geweest, heb ook in de cockpit van (als ik het goed heb) een Beechcraft C-90 gezeten. Marcos ging met de andere stagiaire van de administratie kijken in de C-90, dus ik dacht dat wil ik ook wel zien. Dus toen zat ik ineens in de stoel van de piloot. Echt vet. En al die knopjes en schermpjes, ongelofelijk hoe ze daar overweg mee kunnen. Maar Marcos vertelde ons dat het helemaal niet zo moeilijk was. Zegt de ervaren piloot he. Maar heb dus hier mijn eerste vliegtuig van binnen gezien..jeeeej. Niet echt mijn eerste vliegtuig, maar met cockpit enzo, das toch anders dan dat je in een passagiersstoel zit. Vervolgens ik terug op kantoor aan María vertelt dat ik in de C-90 had gezeten en dat vliegen ook wel gaaf leek en toen zei ze: mwah we kunnen dat wel eens zo ertussendoor laten vallen en misschien mag je dan ook wel een keer mee. Zal niet de eerste keer zijn dat een stagiaire mee de lucht in gaat. Dus wie weet zit er ook nog wel een vluchtje aan te komen.

Nu dan het weekend. Zaterdag redelijk uitgeslapen, vooral omdat ik doordeweeks een aantal nachten niet goed geslapen heb. Mijn buren zijn namelijk DOOF! Hoe hard die de tv hebben staan, ongelofelijk. Ik hoef zelf echt geen tv te hebben, kan het al bij hen horen en plaatjes ken ik zelf wel bij verzinnen…maar toch ook niet extreem uitgeslapen, want had de bus van 11 uur al naar Salamanca. Wilde eens een beetje gaan winkelen :p je moet wat he haha. Ben bij de Bershka geweest (Elke, ze hebben hier best een grote, dus ken je nog wat broeken kopen) waar ik een grappig t-shirt heb gekocht. Daarna nog wat meer winkels gezien, vooral de Zara was erg leuk. Niet zozeer vanwege de kleding – heb er wel cheapie cheapie shirtje gekocht :p – maar ook vanwege het gebouw. Van buiten is dat al een mooi gebouw, maar van binnen is het helemaal te gek. Net een soort kerk ofzo, weet het niet, maar erg apart. Ook als je naar bovenverdieping gaat dan is alles van glas en kun je zo naar beneden kijken. Heel apart. Voor de rest wandeling door de stad gemaakt, over de Romeinse brug en terug stad in. Maar het was en is nog steeds erg warm. Vervolgens broodje gekocht en toen om half 3 de bus teruggepakt. In Salamanca staan nu ook overal ‘casetas’ van restaurants en cafés. Heeft nog steeds te maken met de feestdag. Kun je voor een paar euri wat drinken en ‘picas’ kopen. Maar dat gaan we dus morgen met het werk doen. Gaan we met zijn allen de stad in om naar de casetas te gaan. Wordt vast gezellig :)

Zaterdagmiddag heb ik nog even in de zon gezeten en voor de rest beetje gechillt. Zondag = poetsdag. Dus niet erg bijzonder. Wel heb ik zondagmiddag in de zon mijn Spaanse boek gelezen. 2 uur lezen en dan niet verder komen dan 40 pagina, maar goed het begin is er. Het gaat niet hard, maar hoeft ook niet, komen er vanzelf.
En oh ja, misschien vinden sommige van jullie dit wel leuk (aangezien in NL niet al te best weer is :p): het heeft hier geregend. Weliswaar maar paar druppels, maar er viel daadwerkelijk water uit de lucht. Nog steeds is het hartstikke warm en lig ik nog steeds niet onder mijn dekbed en voor diegene die mij kennen, die weten dat ik het ALTIJD koud heb in bed, dus als ik niet onder de deken lig dan moet het wel heel heet zijn. En wat ik ervan begrijp blijft het voorlopig nog wel even mooi weer hier. Lekker dus :) Zal jullie niet verder jaloers maken :p

Hasta luego

Weekend en fiesta de Salamanca

Afgelopen weekend mijn eerste weekend alleen in Salamanca…spannend!!! Maar niet echt haha. Wat heb ik mijn eerste weekend gedaan? Niks. Niks? Nee niks. Misschien niet helemaal niks, maar het kwam toch wel ergens in de buurt van echt niks doen. Mijn ouders zouden zeggen: ja niks doen, dat kan ze wel goed. En dat is waar haha. Zaterdag lang uitgeslapen, want de eerste week had er toch wel ingehakt. Erg vermoeiend al die nieuwe indrukken, nieuwe mensen, nieuwe omgeving, redelijk nieuwe taal…oftewel Anja was een beetje moe ;) Dus zaterdag pas om 11 uur mijn dikke kont uit bed gesleept en toen op mijn gemakje koffie gemaakt en dat heerlijk in het zonnetje op mijn balkonnetje opgedronken. En eigenlijk ben ik bijna de hele dag niet meer van dat balkon afgekomen. Het is hier nog steeds belachelijk warm. 35 graden is niks en zon schijnt volop, dus zonaanbidder als ik ben dacht ik: de stad in? Dacht het niet! Balkon op? Dacht het wel! Om te voorkomen dat jullie dalijk een verkeerde indruk van mij krijgen en denken dat meisje doet echt niks daar in Spanje, ter geruststelling: ik ben naar de supermarkt geweest. En niet naar de lokale Dia, maar de Carrefour net buiten Salamanca. Dus ik lekker met mijn coche naar de Carrefour waar het voor de verandering eens niet zo achterlijk druk was. Daar ook meteen maar even een Spaans boek gekocht, maar lezen gaat nog niet heel snel. Zeg maar gruwelijk langzaam…misschien dat ik iets te optimistisch was, maar over 5 maanden wordt dat een peulenschilletje (ff afkloppen haha). Dus inkopen gedaan en toen nog rondje door Villamayor gelopen, maar gezien de temperaturen ook niet echt een succes. Vervolgens maar aan het koken geslagen, voor zover je het maken van pasta koken mag noemen. Maar hey, ben een student he. Het is al heel wat dat ik niet alles in de magnetron gooi – die ik overigens nog niet gebruikt heb :p – maar zelf wat maak. Genoeg pasta gemaakt voor 4 maaltijden, dus de rest ingevroren. Hoef ik maar 1 keer in de 2 weken te koken haha. Voor de rest niks gedaan. Wel nog even naar de bar geweest voor een kop koffie en mengen met de locals (of eigenlijk local aangezien er 1 knakker zat), maar voor de rest relax aan gedaan. Zondag niet veel anders, al was zondag wel poetsdag. Is leuk hoor zo’n groot appartement, maar ga het maar eens schoonmaken! Dan is 70m2 toch wel erg veel haha. Eerst alles vegen, dan de badkamer poetsen en als laatste alles dweilen, waardoor mijn huis meteen weer ruikt naar Spaans Hotel haha. De combinatie van het schoonmaakmiddel en het water zorgen bij mij in ieder geval voor een deja vú naar Hotel Montemar in Pineda de Mar, ’s ochtends vroeg om 8 uur naar de ontbijtzaal lopen en dan langs de poetsvrouwen die de vloer aan het schoonmaken zijn en dan dat geurtje…Voor mijn familie vast ook een bekend geurtje…ok misschien had ik niet zoveel bleek moeten inademen tijdens het schoonmaken :p

Ok dat was dus het weekend. Niet veel bijzonders dus. Vooral nog genieten van het mooie weer, want wie weet hoe lang het nog duurt. Want zoals iedereen tot vervelends aan toe hier zegt: het wordt hier echt heel koud hoor! Gekke Spanjaarden, hoe koud kan het nou helemaal worden?! Maar ok, maandag dus weer aan het werk en heb mijn eerste ‘trabajo’ al af :) Ik moest de Engelse tekst van de website reviseren en sommige stukken ook vertalen en dat heb ik maandag afgemaakt. Maar duimen draaien was er niet bij, ik mag nu 4 hoofdstukken van de ‘Procedimientos manual’ vertalen. Het is eigenlijk de handleiding om de kwaliteit van de opleiding te kunnen waarborgen en daar moeten dus wat dingen in het Engels worden gezet. Interessant, maar moeilijk. Vooral sommige zinsconstructies, daar wordt het je echt niet goed van. Ik moet dus ook aardig wat hulp vragen aan María José om uit te leggen wat ze nou precies bedoelen met een zin, om het vervolgens in begrijpbaar Engels om te zetten. Kortom, leuke intellectuele uitdaging! Maar de tweede week is maar een kort weekje, omdat de dinsdag dus alweer vrij is :) 8 september is de feestdag van Salamanca en er zijn dus een heleboel dingen te doen in en om de stad. Maandagavond was er bijvoorbeeld vuurwerk en er zijn allerlei sporttoernooien, voorstellingen en concerten. Maar vandaag dus vrij en afgesproken om samen met Jelle (mijn medestudent van de VAC) de stad in te gaan. Onder het motto: alleen is leuk, maar samen is toch leuker. Maar ook vandaag was het weer bloedheet, dus echt lekker loop je dan ook niet door de stad heen. Hebben samen een beetje de stad verkend en ondanks een enorm podium op de Plaza Mayor was het niet overduidelijk dat er vandaag een feestdag was. Er stonden wel aardig wat tentjes van restaurants en het was wel drukker, maar ik had er meer van verwacht. We hebben ergens wat gedronken, nog wat rondgelopen en hebben toen gegeten in Erasmus Café Bruin. Weer een typisch gevalletje van ‘die Hollanders mogen ook maar overal komen!’. Maar…..in het café spreekt niemand Nederlands! Er hangen wel een aantal Nederlandse bordjes, maar voor de rest dus niet echt Hollands (gelukkig). Overigens is het er wel leuk en je kunt er goed eten voor een aardige prijs. Schijnt ook echt een studentencafé te zijn, waar ze ook ‘intercambios’ organiseren. Zijn avonden waarop studenten die nieuw zijn in de stad mensen kunnen ontmoeten, om zo contacten te leggen. En als ik het goed begrijp hebben ze daar ook een soort van pubquiz, dus kan ik toch blijven quizzen :) Helaas begint dat wel pas wanneer de universiteit begint en die begint pas begin oktober, dus we zullen nog 2 weken moeten wachten, maar daarna is het zeker een keer de moeite waard om er een kijkje te nemen.

Dit was het voorlopig weer even, helaas heb ik nog niet heel veel meegemaakt, al wel genoeg om een hele lap tekst te schrijven haha. Maar het is hier helaas anders dan in Pisa, hier moet ik gewoon 5 dagen in de week werken! Maar wie weet, het is al weer bijna weekend :p

Hasta luego

Werken bij ADVENTIA – European College of Aeronautics

Nou de eerste 2 werkdagen zitten erop en mijn hoofd spint van alle indrukken die ik heb opgedaan! En hoe het hier eraan toegaat wil ik jullie absoluut niet onthouden haha. Entonces, werken bij Adventia..Nou allereerst de werktijden: hoezo relax?!? Ik werk van 10.00 tot 18.00, waarvan zeker 1,5 uur pauze! En eigenlijk kan ik zelf mijn dag indelen. Maandag ben ik bijvoorbeeld langer gebleven, maar vandaag ben ik om 6 uur weggegaan. En eigenlijk maakt het verder ook niet veel uit als ik eerder wil komen en eerder weg wil gaan. Ideaal dus voor de mensen die op vrijdag aankomen, als ik vroeg begin kan ik ze ook gewoon ophalen van het vliegveld in Valladolid. Ok, ik ben eigenlijk niet goed begonnen moet eigenlijk gewoon met mijn eerste dag beginnen. Dus dat doe ik dus maar haha. Maandag werd ik om 10 uur verwacht, maar zoals een goede student betaamt (of een student die gewoon een goede eerste indruk wil maken) was ik 20 minuten te vroeg. Maar dit was gelukkig geen probleem en ik werd netjes op gehaald door Judith Hinton, de Chief Ground Inspector van Adventia. Judith is Engelse (near Birmingham) en ondanks dat ze al 32 jaar in Spanje woont hoor je toch nog wel een Engels accentje. Ze gooit er zo hier en daar wat onvervalst Engels doorheen wat best grappig is! Maar het is echt een aardige vrouw, die de tijd neemt om vragen te beantwoorden en die je vanaf het begin het gevoel geeft dat je part of the family bent. Overigens doen al mijn collega’s dat gelukkig. Nadat ik mijn laptop netjes op een bureautje naast Maria Jesús heb gedumpt (ja ik heb een eigen bureau, met internet en kreeg zelfs schrijfgebeuren..hoe luxe is dat he :p) heeft Judith een rondje school gedaan en me aan weet ik niet hoeveel mensen voorgesteld. Er was nog een Maria, een Ana, Manuel, Pedro en weet ik wie nog allemaal. Ze heeft me ook voorgesteld aan wat flightinstructors, die ik uiteraard te vriend moet houden wil ik een keer meegaan op een trainingsvlucht van 1 van de leerlingen daar haha. Mja het waren dus te veel namen en te veel mensen om allemaal te onthouden, ookal deed ik heel erg mijn best. Heb ook lekker veel vragen gesteld over allerlei dingen, iets wat mevrouw Hinton wel erg kon waarderen geloof ik haha. De school is nog best groot en ligt dus echt aan het vliegveld. Matacán is een klein vliegveld met maar weinig vluchten. De vluchten zijn vooral binnenlands naar bijvoorbeeld Barcelona of Madrid. Er zijn ook vluchten naar Lanzarote en Palma de Mallorca (wie weet ga ik daar nog een weekendje heen haha). Maar het vliegveld is dus niet van dien aard dat er af en aan vluchten zijn. Eigenlijk is het een wonder als er wel vluchten zijn haha. Adventia heeft verschillende vliegtuigen, voornamelijk kleintjes overigens en ze hebben zelfs een vliegtuig voor acrobatiek. Ook wel apart, vooral omdat het gevlogen wordt door de wereldkampioen Ramón nog wat. Wij dus rondje maken door de school, langs de simulatoren, waar maandag niemand was, maar vandaag toen ik nogmaals het rondje maakte met Jelle (die maandag nog niet aanwezig was) waren er wel studenten aan het oefenen. Ze hebben geen simulator die beweegt, maar wel verschillende types, van heel simpel tot ingewikkeld met 3 schermen. Echt vet om te zien en denk dat het ook wel wat was voor mijn broertje. Waarschijnlijk als ik zeg dat ze daar een Bonanza en verschillende Beechcraft C-90s hebben dat hij wel weet waar het over gaat. Maar goed de rest niet, dus zal ik die details er verder maar uitlaten! Na het rondje school kreeg ik mijn opdracht: de Engelse vertaling op de website moet gecheckt worden en sommige dingen moeten nog volledig vertaald worden dus begin maar. En zo begon mijn werkdag dus haha. Het is gelukkig niet zo dat ik alleen maar op mn luie kont zit. Ik mag daadwerkelijk iets constructiefs doen. Hoe cool is dat?!?
Ok nu ken ik dus wel teruggaan naar de pauzes. De eerste koffie/late ontbijt-pauze is rond half 12 (!) en dan gaat de hele bubs naar klein keukentje waar van alles staat voor iedereen. Is echt leuk en gezellig dat alle afdelingen zo met elkaar pauze vieren. Bovendien is het erg goed voor mijn Spaans!! Ik ben gelukkig meteen begonnen met spreken zonder me druk te maken om eventuele fouten en ze waren nog best onder de indruk van mijn spreekvaardigheid. Gelukkig haha. Zijn die 2 jaar Spaans leren niet voor niets geweest. Bovendien vonden ze dat ik erg veel begreep. Denk dat ik wel een goede eerste indruk heb achtergelaten :) De etenspauze is om (schrik niet) half 3/3 uur! Echt Spaans dus. Maar het grappige is dat om 2 uur al gezegd wordt: ‘zullen we gaan eten’. Maria Jesús legde me dat heel mooi uit, om 2 uur begint iedereen er aan te denken om te gaan eten met als gevolg dat we om 3 uur gaan haha. Maandag was ook iets speciaals, omdat we in een restaurant in de buurt zijn gaan eten met zn allen. Normaal wordt er voor 3,60 euri in het cafetaria van het vliegveld gegeten, maar maandag dus niet. We moesten 5,50 betalen voor 3 gangen! En ik zat bommetje-bommetje vol! Echt raar als je dat niet gewend om dan ineens zoveel te eten. Maar het was echt heel erg leuk en gezellig. Ik had zo hier en daar wel moeite om iedereen te kunnen verstaan, vooral als er veel mensen tegelijk praten en er ook allemaal herrie om je heen is, maar al met al viel het me allemaal reuze mee. Ik heb ook echt het idee dat mijn Spaans nu al met sprongen vooruit gaat. En de mensen zijn zo verschrikkelijk aardig en hebben veel geduld. Ze geven je echt de kans om rustig je zinnen te formuleren en rustig na te denken als je even iets niet weet. Dat is echt heel fijn. En heb pas 2 dagen gewerkt, maar heb nu al het gevoel alsof ik daar al eeuwen zit en het hartstikke normaal is om tegen iedereen “Hola, ¿qué tal? te zeggen. Kortom, mijn eerste dag was absoluut een succes. En het feit dat ik dingen mag doen die ze echt nodig hebben is voor mij een enorme stimulans om helemaal mijn stinkende best te doen haha. Ik was maandagavond wel moe en was blij dat ik even kon chillen in mn casa. Moest wel nog een beetje was doen, maar ach dat was ook zo gebeurd.

Vandaag ben ik ook om 10 uur begonnen en dat zal ik voorlopig ook wel blijven doen haha. Ben nou eenmaal luie student he :p moet wel beetje kunnen uitslapen! Vandaag was Jelle er ook voor het eerst en heb dus nog een keer het rondje meegelopen. Niet dat ik nu weet waar alles is, maar weet het nu iets beter haha. En daarna eigenlijk gewoon weer aan het werk gegaan. Oh vergeet ik het ook nog bijna: mijn badge!!! Echt geweldig haha. Heb een pasje met foto en ID-nummer erop en dan aan een keycord van Adventia. Zodat ze kunnen zien dat je van daar bent. Bovendien heb ik ook nog een eigen emailadres gekregen!! akoster@adventia.org. Op welke stageplek krijg je zoiets?!!?! Dat dacht ik: nergens haha. Dus ik wandel nu vol trots rond met mijn badge..beetje nerd-achtig, maar who cares, ik vind het vet haha. Nieuw soort accessoire. Je zou willen dat je hem had!

Om heel lang verhaal kort te maken: ik heb het prima naar mijn zin! Zowel in mijn casa (waar ik nu ook eindelijk een radio heb, gekocht in de lokale rotzooi-zaak, omdat ik geen tv heb..maar ik nu dus wel lekker Europa FM ken luisteren!) als op het werk. En heb gewoon het gevoel dat ik nu al echt wat leer. Wat wil ik nog meer?!?

Oh ja, mijn lieve bruder gaat mijn fotosite ook weer bijhouden. De link ervoor staat links in de kantlijn. Er stonden eerst nog foto’s van Pisa op, maar dat wordt nu dus allemaal Salamanca. O.a. van mijn appartement en wat van Salamanca en zal ook snel foto’s maken van mijn werkplek.

Nou jullie hebben vast genoeg gelezen voor nu. Zou er zelf bijna moe van worden haha.
Hasta luego