Voor diegene die hier beginnen te lezen en mijn vorige verhaaltje nog niet hebben gelezen: stop! Eerst andere verhaaltje lezen, dan beginnen met dit verhaaltje…even scrollen dus :p
Afgelopen vrijdag Annemiek op het treinstation in Salamanca opgehaald. Ze kwam om half 7 aan, dus netjes op tijd. Alles was goed gegaan en zijn toen richting de stad gegaan om daar wat te eten. Uiteraard veel gepraat over de stage, de beoordeling, de collega’s, woonplek en de stad zelf. Net als ik heeft Annemiek het prima naar haar zin in Spanje, alleen is het jammer dat ze soms niks te doen heeft op het werk. Ze werkt op een vertaalbureau en aangezien ze afhankelijk is van opdrachten heeft ze niet altijd wat te doen. Maar voor de rest was het wel prima. We zijn gaan eten bij het Erasmus Café, waar het opnieuw erg heet was en het bovendien blank stond van de rook (in Spanje is het roken in openbare gelegenheden nog niet verboden helaas :s). Maar het eten was goed en we hebben gezellig kunnen ouwehoeren over van alles. En ook zo apart zitten we daar te eten, komt Jelle ook ineens binnen met zijn ouders en zusje. Zaten ze in de bank achter ons om daar ook te eten. Toeval dus. Uiteindelijk waren we vrijdag om 11 terug in Villamayor en zijn we praktisch meteen gaan slapen. Waren allebei erg moe van een lange dag, dus een nachtje goed slapen was wel een prettig idee. Helaas voor mij ging dat slapen niet zo heel goed :s Had vrijdagavond al enorme keelpijn en had het idee dat ik verkouden ging worden en dat werd ik dus vrijdagnacht. Ook nog zomaar ineens eigenlijk, was niet echt een indicatie dat ik ziek zou worden, maar zaterdagochtend zat mijn neus helemaal verstopt en was de keelpijn alleen maar erger geworden. Mja bikkel als ik ben zijn we gewoon op stap gegaan haha. Eerst ’s ochtends vers stokbroodje gehaald bij de bakker en toen richting Salamanca. Annemiek heeft ook kennis mogen maken met de dorpszwerver/verslaafde/prostituee van Villamayor, aangezien die weer eens bij de bushalte stond te bedelen. Echt een hele vieze vrouw die schijnbaar niet begrijpt wat nee betekent, maar dat terzijde. We waren om half 1 in Salamanca en zijn toen eerst naar de astronaut en kikker gaan kijken. En surprise surprise kom ik daar weer mij favoriete zwerver tegen :s por favooooooooooooooooooooooooooor. Die man is echt irritant en zijn stem is nog irritanter! Met zijn bocadillo en estoy durmiendo en la calle..alsof ik daar een boodschap aan heb. Maar goed, astronaut gezien, kikker heb ik maar aangewezen, anders sta je daar nog wel ff naar te zoeken, vooral gezien het feit dat het meer een tumor lijkt op een doodskop dan een kikker. Wel grappig hoeveel mensen daar altijd naar boven staan te loeren. Stomme toeristen :p
Vervolgens zijn we naar de cielo de Salamanca gaan kijken, is een fresco en in mijn gids ziet het er best mooi uit, maar in het echt kan ik jullie vertellen is het erg teleurstellend. Mja ik heb het wel maar gezien. Bovendien op het binnenplaatsje daar ook weer Spaanse vandaaltjes gezien. Lag wat gras en stond bordje op met ‘no pasar’ oftewel: niet op mn gras. Liepen daar dus 2 van die Spaanse miniterroristjes op dat gras (uiteraard zonder dat pa en ma ook maar enigszins opletten). Maar dat was nog niet het ergst, die kinderen waren hartstikke netjes gekleed enzo, echt beetje kak, maar schijnbaar maakt dat niks uit, want ze liepen niet alleen op het gras, ze sloopten ook maar gewoon het hele bordje!! Spaans tuig! En toen broerlief zuslief bijna met het bord voor de kop sloeg, toen greep moeders maar eens in met de geweldige woorden: ¿qué hacéis? Wat doen jullie?? Nou wat dacht je van alles wat dat bordje verboden heeft?!?! Maar goed zal de frustratie t.a.v de opvoedkundige kwaliteiten van Spaanse moeders maar even laten voor wat het is. Heb nog wel meer voorbeelden, maar zal ik jullie niet mee vermoeien. Na de fresco zijn we het museum van Salamanca in gegaan. Heeft dat een eigen museum dan? Ja blijkbaar wel. En aangezien wij studenten zijn is het nog gratis ook, dus dan is het altijd de moeite waard om een kijkje te nemen haha. Was ook nog best leuk eigenlijk. Allerlei kunst ook gezien, waaronder een paar dingen die ik echt mooi vond. Net zoals mijn speciale tegeltje uit Samos :) Alleen kon ik dit natuurlijk niet meenemen, maar kon er wel foto’s van maken :p Vervolgens zijn we doorgelopen langs het congresgebouw naar de Rivier. Van daaruit wilden we verder lopen naar de Romeinse. We zaten even in het zonnetje en toen vertelde ik Annemiek dat het park wat onder bij de brug ligt ’s avonds niet echt pluis is enzo en overdag ook niet echt geweldig is en dat we daarom maar gewoon op de bovenring konden lopen richting de brug. Ik moet wel even waarschuwen het volgende kan schokkend zijn! Dat was het in ieder geval voor Annemiek en mij :s Dus wij richting de brug aan het lopen en eigenlijk gewoon aan het praten, komt er ineens een man het pad oplopen met zijn broek half open, maar dat was nog niet het ergste hij deed namelijk zijn broek gewoon naar beneden!! Wat bij mij leidde tot de reactie: eugh en Annemiek heel rationeel zei: gewoon doorlopen. Niet dat we dat niet deden haha, we gingen meteen sneller lopen, maar we waren er allebei even helemaal ondersteboven van. We hadden echt zoiets van: uhhh gebeurde dat nou echt?!? Maar het gebeurde dus wel echt..en wel op klaarlichte dag, half 3 terwijl er net voor ons nog een man met een kindje liep..het is dus niet zo dat we het opzochten ofzo..Oftewel, ook in Salamanca zitten een aantal hele zieke mensen….helaas. Annemiek zal haar kennismaking met Salamanca niet gauw vergeten en ik weet nu al: nooit ga ik meer op de bovenrichel lopen ik blijf wel mooi aan de andere kant van de straat! Achteraf zeiden we ook, we hebben veel gedaan en gezien, soms zelfs veels te veel gezien haha. Achteraf konden we er ook wel om lachen maar op dat moment waren we allebei geloof ik helemaal in shock. Gelukkig gebeurde er weer wat anders toen we gingen eten, dus toen konden we het daar weer over hebben. Ging namelijk ergens eten, was sowieso al een rare toko, slechte bediening, maar het voorgerecht van Annemiek sloeg echt alles. Ik had meloen met ham, dat was wel ok, kun je ook niet veel aan verkloten, maar Annemiek had iets met aardappels enzo, beetje een prutje idee. Er zat ook bacon in, maar die bacon was niet helemaal goed schoongemaakt :s Niet alleen zat er heel veel zwoerd aan, ook zaten de varkensharen er nog op!! Oftewel niet heel lekker. Het hoofdgerecht ging wel, al was mijn ham wel zo vettig dat ik de helft heb laten liggen en het toetje, in ieder geval dat van Annemiek, was ook weer rampzalig. Annemiek had natillas besteld, maar dat smaakte echt helemaal nergens naar. Het leek beetje afwasmiddel idee. Annemiek nam een hapje en zei oh gadver, maar op zo’n manier dat ik dacht oh ze maakt een grapje, maar dat bleek dus niet. Toen heb ik ook geproefd en was idd niet te eten! Toen heb ik haar maar een helft van mijn gebak gegeven wat wel ok was. Maar al met al, was het niet zo geslaagd. Dus we zeiden al: het lijkt nu alleen maar berg af te gaan met de ervaringen haha.
Na het eten besloten we om naar het casa de lis te gaan: het museum voor art nouveau en art deco. Toch wel leuk dat Annemiek ook wel van cultuursnuiven houdt haha. Bovendien voor de prijs van 2 euri hoef je het niet te laten :p Casa de Lis heeft aan de voorkant een gevel met allemaal glas-in-lood (geloof dat er ook een foto van op de site staat) en het plafond aan de binnenkant is ook helemaal glas-in-lood. Echt supermooi. Helaas moesten we voor het binnengaan onze fototoestellen inleveren, ze waren wel erg panisch dat mensen toch stiekem foto’s gingen maken geloof ik :s Het museum bestaat dus uit veel nieuwere kunst, bijvoorbeeld allerlei porseleinen poppetjes, vazen, sieraden. Die poppetjes waren op zich wel grappig om te zien, maar bij eentje zetten Annemiek en ik toch wat vraagtekens. Dit poppetje leek namelijk de Hitlergroet te doen :s Maar ook echt, ik maak geen grapje (nou doe ik dat nooit :p) maar we dachten allebei meteen: wow dit is niet goed! Haha. En hoe heette het poppetje: el adios…jaja, nou ik denk dat wij niet de enigen zijn die er iets heel anders in zagen! Was ook wel grappig, wij liepen daar de hele tijd te lachen, terwijl andere mensen echt bloedserieus voor die vitrines staan. Noem ons barbaren, maar zo interessant was het nou ook niet haha. Het was gewoon leuk. We hebben ons ook kapot gelachen bij de poppencollectie. Het museum heeft een enorme collectie poppen. Dus niet baby born, maar echt oude poppen, o.a. ook van porselein. Maar daar stonden toch een paar gedrochten tussen. Eentje leek een beetje op het meisje van de excorsist haha. Daar laat je je kind toch niet mee spelen?!?! Ook stond er een dik Chineesje in een bijenpakje, ook grappig. Er waren ook wel echt aantal mooie en schattige hoor, maar sommige waren echt hilarisch! Al vonden alleen Annemiek en ik dat volgens mij haha. Maar ach, we hadden tenminste lol. Sommige van die poppen hadden ook van die rare pruiken en pakjes aan man, niet normaal. Ook stonden er poppen met 3 gezichten die je kon draaien, zodat je telkens ander gezicht op kon zetten. Best freaky eigenlijk. Er stonden ook echt hele schattige poppetjes, met van die leuke lachebekjes. Daar heb ik in het museumwinkeltje nog een magneet en boekenlegger van gekocht. Gewoon omdat ik iedere keer als ik die pupkes zie moet lachen. Stonden ook paar poppen met van die vampiertanden of waarvan de wimpers praktisch tot op de wangen geschilderd waren haha. Ook was er een serie waarvan de wenkbrauwen beetje raar waren. Beetje unibrow idee haha. Echt lachen. Kortom, we hebben ons kostelijk geamuseerd daar, al is dat volgens mij niet echt de bedoeling haha.
Na het casa de lis zijn we naar het nonnenklooster geweest waar een echte non achter de kassa zit :p Moet je ook 2 euri betalen, maar ach het komt ten goede aan de nonnen dus dan is het niet zo erg. Op zich wel aardig klooster en hartstikke vooruitstrevend want in dat klooster zat de eerste zwarte(!) non. Hingen overal schilderijen van, dus ik zei al meteen tegen Annemiek: hey kijk, daar heb je Whoopi Goldberg uit Sister Act haha. Best lachen. We hadden besloten om op de kathedraal te gaan wanneer de lampen aan waren dus om kwart voor 7 konden we de kathedraal op. En het tochtje op de kathedraal is overdag mooi, maar ’s avonds is toch weer heel anders en echt gaaf. Bovendien zie je dan de hele stad verlicht dus echt cool. Zie de foto’s :p We waren wel echt helemaal kapot. Hadden ook echt moeite om nog te lopen. We zijn bij de Assia Wok gaan eten, wat erg lekker was, maar alleen beetje erg opkwam hahaha. Dus extra goedkoop :p Uiteindelijk waren we om 10 uur terug in Villamayor en waren we allebei gesloopt. Mijn keel was nog niet beter en de verkoudheid had ook nog doorgezet, dus zijn om half 12 gewoon naar bed gegaan. Helaas alweer niet goed geslapen, dus hoop dat ik vanavond wel goed slaap.
Annemiek is vandaag weer naar huis gegaan, maar niet zonder dat we nog wat rare dingen hebben gezien haha. Eerst weer de dorpszwerver/verslaafde/prostituee bij de bus en mensen die water komen halen bij de pomp bij de bushalte. En dan niet zomaar 1 kannetje water, maar wel 15 kannen van 5 liter :s En erge is ook nog dat het water uit die pomp helemaal geen drinkwater is! Vervolgens rijden we Salamanca in en dan ga je over zo’n grote rotonde met allemaal bloemetjes en zit daar een vrouw gewoon die bloemen te jatten. Beetje viooltjes uit de grond te halen. Nou echt, Annemiek had het niet meer, die zei al: jeetje wat een rare lui hier, die heb je in Madrid nog niet eens haha. Annemiek zal Salamanca niet gauw vergeten denk ik haha. Maar we hebben een erg gezellig weekend gehad en dat is het belangrijkste. Helaas ben ik inmiddels wel echt verkouden en voel ik me niet helemaal geweldig. Zeg maar helemaal niet eigenlijk, mja vanavond gewoon op tijd naar bed en dan zien we wel hoe het morgen gaat. Ik houd jullie op de hoogte van alles!
Hasta luego