Ik heb net Nancy afgezet op het vliegveld en ben nu weer thuis om nog even te genieten van het zonnetje op deze nationale feestdag. Heb het toch erg goed hier. Wel elke maand een feestdag waardoor ik weer een dag vrij heb :p Je krijgt wat je verdient zeggen ze he haha.
Maar goed afgelopen vrijdag weer het tripje naar het vliegveld gemaakt. Eerst kom je er nooit en zo kom je er 4 keer in nog geen 2 weken tijd! Mio is inmiddels ook al niet meer nodig haha. Vrijdag was het niet zo erg dat ik te laat was omdat de vlucht van Nancy vertraging had. Dus maar even netjes op het vliegveld gewacht en gelukkig was ze 1 van de eerste die naar buiten kwam. Toen snel met Ben naar Villamayor gescheurd, om natuurlijk even mijn dorp en casa te laten zien. Nancy was ook zo aardig om een kadootje mee te nemen, waar ik zelf daarnaast nog een heleboel (nou ja heleboel is misschien overdreven) geld aan moest uitgeven. Aangezien het een windlicht is gemaakt van kaarsenvet, echt heel apart. Oranje, rood en geel dus wel mijn kleuren. Mja had geen waxinelichtjes en geen aansteker, dus dan schiet het niet op. Nou zat er 1 lichtje bij, mja nog steeds geen aansteker haha. Bovendien staat zo’n licht mooier op een bord ofzo en mijn witte inboel-bij-het-appartement-servies is nou niet heel mooi daarvoor. Dus moest ook nog op zoek naar een gepast bord. Maar goed alles op zijn tijd. Eerst rondje dorp gedaan en toen naar de Supermarkt Dia om eten te kopen voor het weekend. Helaas zijn Nancy en ik allebei geen keukenprinsessen (vorige week had ik het dus wel erg luxe met iemand die voor me kookte haha), dus moesten maar simpele dingen doen…oftewel een weekendmenu van: ovenfrietjes met cordon blue en sla, pasta met gehakt en tenslotte pizza. Dat hebben we nog wel voor elkaar geprutst haha. ’s Avonds naar Salamanca gegaan om de stad bij avond en in het licht te zien en blijft echt super. Geloof dat Nancy het ook wel mooi vond. Ook op zoek gegaan naar een aansteker. Had wel aanstekers gezien bij de supermarkt, maar die waren 80 cent. Vond ik nog best duur. Dus dacht vraag in Salamanca ff bij een kiosk, ja die had wel vuur: 1 euri! Vuile afzetters, dus was ik uiteindelijk nog duurder uit dan bij de supermarkt. Lekker zo’n kadootje waar je zelf ook nog allerlei losse dingen bij moet kopen :p Maar aansteker was wel bijpassend: oranje. En ding is gewoon echt leuk, dus ja dan maar wat extra geld uitgeven haha.
Zaterdagochtend eerst ontbeten met vers stokbroodje van de bakker en ook dit weekend scheen de zon weer volop :) heerlijk dus! Daarna naar de stad gegaan, naar de Corte Ingles o.a. waar ik nieuwe laarzen heb gekocht. Waren wel duur, maar was wel weer tijd voor nieuwe en ze zaten zooooooooooooooooooooo lekker. Net sloffen. Dus hebben Nancy en ik ze maar allebei gekocht haha. Alleen moest Nancy ze later bij een andere winkel halen omdat ze bij de Corte Ingles beetje kapot waren en ze geen ander paar meer hadden. Ook nog een fotorekje gekocht voor mijn foto’s die ik meegenomen had. Heel simpel maar wel leuk. En lekker ijsjes gegeten bij de McDonald’s :) Zo lang het warm weer is ken dat nog makkelijk. Ook natuurlijk lekker gesightseed, maar dat ging niet helemaal goed. Hadden even bij de Casa de las Conchas gezeten, maar toen kwam er ineens zo’n groep Japanners en die sloten ons helemaal in, terwijl wij daar toch echt als eerste zaten! Mja tegen een groep Jappen ken je niet op dus zijn we maar doorgelopen naar de Puente Romano. Zitten we daar ff wil Nancy een foto maken van de brug: oh nee ik ben mijn camera vergeten. Had ze haar camera laten liggen op die trappen. Dus wij teruggelopen, maar uiteraard geen camera meer. Heb ik bij de VVV gevraagd of iemand een toestel had afgegeven, maar was niet zo. Wel was kort daarvoor iemand daar geweest die er eentje gevonden had en die had haar telefoonnummer achterlaten. Dus wij richting telefooncel horen we ineens: excuse me, excuse me…komt er een Japanner achter ons aangerend, dat hij bij die vrouw hoorde die de camera had gevonden. Ze hadden de foto’s gekeken en mij schijnbaar herkend. En ik had die dag een knalgroen blousje aan dus hij had me zien lopen en was ons gevolgd. Uiteindelijk kreeg Nancy haar camera dus terug! Gelukkig. Dus nooit meer een slecht woord over Japanners en camera’s! Ze gunnen andere mensen in ieder geval ook nog het plezier van het maken van foto’s haha. Maar goed, was wel spannend. Je moet wat he in Salamanca :p ’s Avonds pasta gegeten en daarna naar het winkelcentrum gegaan. Mwah wil je ook niet echt doen! Hartstikke stervens druk. En aangezien die gasten ook niet kunnen parkeren (heb er nu wel foto’s van :p) was het ook nog lastig om een fatsoenlijke plek te vinden waar je echt kon inparkeren. En moet je nagaan ik heb maar een Citroen Saxo, klein karretje, maar was haast onmogelijk om daar een plek te vinden waar die van mij inpaste omdat die gekke spanjolen allemaal schuin in rechte vakken parkeren! Willen we weg rijden, dus ik eerst rond mijn auto gelopen om te kijken of ze er niet heel toevallig tegen aangezeten hebben zeg ik tegen Nancy: Je moet eerst een rondje om je auto lopen om te checken voor je wegrijdt…Hoor ik ineens achter me: Nou dat valt wel mee hoor. Staat er 1 of andere verdwaalde Hollander. Nee Nederlands hoor je hier zeker niet vaak he…Wat een sukkel. Dit weekend sowieso veel Hollanders gezien, vanochtend bij het tanken ook al een Hollandse halfgare eend..vraagt je af wat die lui in Villamayor doen. Mja dat kun je je dan ook van mij afvragen haha.
Zondag eerst rustig ontbeten en daarna naar Salamanca om het klooster te bezoeken. Vorige week had ik de Kathedraal al gedaan, dus dacht nu gaan we het klooster maar eens in. Was best leuk en mooi en voor 2 euri ken je nog wel wat cultuur snuiven :p Daarnaast weer ijsje gegeten bij McDonald’s en ’s avonds nog een rondje door Villamayor gedaan.
Nu ben ik inmiddels weer alleen en mag ik morgen gewoon weer werken. De zaken op het werk zijn inmiddels wel wat veranderd omdat mijn stagebegeleidster (Judith) vorige week zondag van een trapje bij haar thuis is gevallen en haar scheenbeen gebroken heeft. En met gebroken bedoel ik dus titanium-pin-en-stalen-plaat-in-het-been-gezet gebroken. Oftwel dat wordt een flinke revalidatie van op zijn minst 2 maanden, maar waarschijnlijk nog wel langer. Niet heel fijn, maar in principe zijn er genoeg mensen die mij kunnen beoordelen en gebeurt toch nog allemaal in overleg met Judith. Ben wel nog steeds met de kwaliteitsprocedures bezig, maar het begint op te schieten. Ben bij hoofdstuk 14 van de 22, dus het wordt nog wat haha. Waarschijnlijk komt mijn stagebegeleidster van school 13 november ook stagebezoek, gaat alle studenten in Spanje langs en Salamanca is als laatste aan de beurt. Dus dat is ook wel leuk en spannend.
Oh en nog een laatste nieuwtje wat betreft mijn inrichting: ik heb mij ontdaan van mijn vloerkleed. Nou ja niet ontdaan, het ligt in de kast, maar heb het wel weggehaald. De stof werd toch te erg haha. Dus heb een nieuwe kandelaar, nieuw fotohouder, maar geen kleed meer! Dit was het voor nu…
Hasta luego